کشاورزی در حیاط مدرسه/اینجا یک "مدیر دبستان" اقتصاد مقاومتی را معنا کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور، این روزها حال و هوای مدرسه کرامت روستای کریم آباد در شهرستان تویسرکان پر نشاط تر از همیشه است، دانش آموزان سال گذشته را در مدرسه ای با پنجره ها، دیوارها و درب های رنگ پریده و خراب سپری می کردند، «مونس مظفری» مدیر این مدرسه ابتدایی با دیدن اوضاع و احوال خراب مدرسه و شاداب نبودن فضای آن برنامه ای در ذهن می چیند و نقشه ای برای دلشاد کردن دانش آموزان در سر می پروراند.

هزینه های جاری و یا عمرانی آن قدر که باید نیست تا بتواند تعمیرات هر ساله در مدرسه انجام دهد و باید چاره ای دیگر برای تأمین منابع مالی در راستای بهسازی مدرسه بیاندیشد.

حیاط مدرسه کرامت یک جریب است یعنی 540 مترمربع، جرقه ای در ذهنش زده می شود، محوطه مدرسه فضای خوبی است و آب و هوا و نوع خاک روستا هم مستعد کشاورزی، با هماهنگی آموزش و پرورش و همکاری تعدادی از اهالی روستا و گاهی هم دانش آموزان که خود مشتقانه بعد از اتمام درس ساعاتی همراه بودند، به کاشت، داشت و برداشت گاو دانه می پردازد تا از فروش آن هزینه های مالی برای تعمیر مدرسه فراهم شود.

از این رو در اواخر خرداد ماه سال جاری برداشت گانه را آغاز می کند و پس از فروش آن ها با مبلغی که هرچند ناچیز است، وسایل تعمیر مدرسه را خریداری کرده و به قول خودش یکی دو هفته با دو استاد کار مدرسه را در تابستانی که گذشت بهسازی می کنند.

مظفری روز اول مهر امسال خوشحالی مضاف را در چشمان دانش آموزان خود می بیند، دانش آموزانی که حال دیگر در فضایی با نشاط درس می خوانند.

او مهیا بودن شرایط لازم از جمله نثار مهر و محبت به دانش آموزان، کوشا بودن در امر تدریس و به ویژه توجه به روحیات دانش آموزان را عوامل مؤثری در یادگاری بهتر آنان می داند و تعمیرات مدرسه را هم در ایجاد فضایی شاداب برای دانش آموزان یک امر ضروری عنوان می کند و این روزها خوشحال تر از روزهای دیگر است.

دانش آموزان را فرزندان خود می داند که نیاز به محبت همه جانبه دارند تا در آینده با روحیه جهادی وارد عرصه های خدمت رسانی به مردم شوند.

او از روحیه همکاری دانش آموزان برای کمک به خود می گوید آنجا که دانش آموزان معنای تلاش برای حفظ داشته های خود را در عمل می آموزند و معنای اقتصاد مقاومتی را لمس کرده و درک می کنند.

می گوید: اقتصاد مقاومتی یعنی بهره برداری صحیح و به جا از داشته ها و نگاه به ظرفیت خودمان، هرچند داشته ها اندک باشد اما می توان با فکر جهادی از امکانات محدود به چشم اندازهای روشنی رسید.

انتهای پیام/م