به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از“موج چهارم”:زینب مرزوقی فعال دانشجو خوزستان در یادداشتی با اشاره به ابعاد واقعه ی عاشورا نوشت: وقتی قلب جوان مملو از حب و عشق آقایمان امام حسین باشد چرا نباید کنار آن بصیرت و معرفت او را افزایش دهیم تا بداند چرا امام مظلوممان حج را رها کرد و به سوی نینوا حرکت نمود، تا بهتر و بیشتر بتواند مسائل روز سیاسی زمان خود را با وقایع کربلا تطبیق دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج چهارم,متن کامل یادداشت زینب مرزوقی (فعال دانشجو خوزستان) :
,و مگر جز پروانگان که پروای سوختن ندارند دیگران را این شایستگی هست که معرفت نور را به جان بیازمایند؟ (شهید سیدمرتضی آوینی)
,کاروان آقا اباعبدالله الحسین (ع) وارد خاکِ نینوا شده است و باز هم قرار است عاشقانِ همیشگی ایشان سیاه پوش و با دلی لبریز از اندوهِ مظلومیت شان به عزاداری بپردازند و هر ساله منبرها و هیئت های عزاداری محور این مراسمات می شوند.
,در واقع موضوعی که مطرح می شود این است که آیا این عزاداری ها باید فقط برای مظلومیت آقا امام حسین و خانواده و یارانشان باشد یا کنارِ این حب و علاقه باید موضوعات اساسی تری چون بعدِ سیاسی این واقعه نیز مطرح شود.
,امام از بدو حرکت، نه ؛ از همان تولد می دانست کی و کجا و چگونه قرار است به شهادت برسند لذا، همانگونه که امام خمینی (ره) توصیه نمودند، باید به بعدِ سیاسی واقعه ی عاشورا توجه کرد، اما سوالی که ذهن مرامشغول کرده است این است که تا چه حد مداحان و ذاکرین ما به این مسئله می پردازند.
,وقتی قلب جوان مملو از حب و عشق آقایمان امام حسین باشد چرا نباید کنار آن بصیرت و معرفت او را افزایش دهیم تا بداند چرا امام مظلوممان حج را رها کرد و به سوی نینوا حرکت نمود، تا بهتر و بیشتر بتواند مسائل روز سیاسی زمان خود را با وقایع کربلا تطبیق دهد.
,جدا کردن عاشورا و واقعه ی کربلا در عین جفا و خیانت به امام حسین چیزی جز سکولاریزمِ کردن نیست و این همان چیزی است که دشمن می خواهد، چه دشمنان آقایمان امام حسین و چه دشمنان انقلاب اسلامی ایران.
,همه ی ما خوب می دانیم که توضیح و تصریح این فاجعه از بعدِ سیاسی اش می تواند به روشنگری و هدایت سیاسی سایر افراد جامعه نیز کمک کند، از این جهت هیئت ها باید کنار عشق وعلاقه به امام حسین بصیرت جوانان را نسبت به دشمن شناسی زمان خود بالا ببرند تا بتوانند حدالامکان اندکی راه امام را پیش رو بگیرند، راهی که امام حسین در پیش گرفت نپذیرفتن ننگ و ذلت در برابرِ دشمنان خدا بود.
,وقتی که باطل را حق جلوه می دادند و دروغ را حقیقت و حرام را حلال، راهی جز قیام نبود و این دقیقاً همان چیزی است که امام را پیروزِ آن واقعه معرفی کرد، یعنی همان “هیهات من الذله” که وردِ لب تشنه ی اماممان بود.
,اما سوال اساسی اینجاست، آیا تمام شیعیان و عاشقان آقا اباعبدالله به مفهوم واقعی کلمه از اینگونه ذلت ها مانند زیربار حرف زور دشمن رفتن و مسالمت با او دوری می جویند؟
,]
ارسال دیدگاه