مداح و رزمنده سیستانی که با حاج صادق آهنگران اشتباه گرفته می شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای هیرمند؛ امیر فرزادی متولد سال 1346 روستای جهان آباد علیا از توابع بخش میانکنگی چشم به جهان گشود و در شهرستان هیرمند تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی ادامه داد.

وی دوران دبیرستان را در تهران و بخش شیب آب به پایان رساند ودر سال 67 از مراکز تربیت معلم و کارشناسی ادبیات از دانشگاه زابل مدرک خود را اخذ کرد.

وی به مدت 30 سال است که در آموزش و پرورش شهرستان هیرمند و همچنین زابل مشغول به کار می باشد و در کنار آن به فرهنگ سازی در خصوص ترویج تفکر انقلاب به دانش آموزان و جوانان مشغول بوده و همچنین یکی از مداحان برجسته در سطح استان و شهرستان هیرمند می باشد.

فرزادی در گفتگو با ندای هیرمند بیان داشت: در کنار امور اداری مسئولیت فرهنگی همانند مسئول ستاد نماز جمعه،مسئول شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی و مسئول بنیاد مهدویت شهرستان را بر عهده داشته که هر کدام از این مسئولیت ها از روی عشق و علاقه خاصی که به امور فرهنگی داشته ام پذیرفته ام.

وی گفت: نوحه خوانی را از سال چهارم ابتدایی آغازکرده و در دستجات و مساجد روستاهای مختلف نوحه های مختلف اجرا کردم.

فرزادی خاطرنشان کرد: در سال های دفاع مقدس همکاری با بسیج را در اعزام های مختلف با خواندان نوحه های حماسی بصورت مختلف داشتم  عمده اعزام های سپاهیان اسلام با نوحه خوانی همراه بود و به همین امر بنده اکثر این نوحه خوانی را بر عهده داشتم .

وی تصریح کرد:دو نوبت به مناطق جنگی اعزام، و در جبهه از هنر مداحی تجربه کسب کرده تا بتوانم در این راستا بهره کافی را در جبهه که همه ی مداحان از اعماق وجود نوحه خوانی می کردند برده باشم.

شباهت با حاج صادق آهنگران

 این مداح و رزمنده دفاع مقدس بیان داشت: آنچه در جبهه برایم خاطره انگیز بود شباهت صدای بنده با حاج صادق آهنگران بود به طوریکه که چهره بنده را کسی مشاهده نمیکرد و از بلندگو ها پخش میشد  در صدای تفاوت بنده و ایشان دچار اشتباه میشدند.

وی همچنین گفت : به عنوان نمونه قرائت زیارت عاشورا در گردان 425 لشکر را بر عهده داشتیم که هنگام خواندن نوحه که مضمون آن نیز « یعقوب زارم یک یوسف گمشده ایی در راه دین اسلام» تمام بسیجیان داخل جایگاه قرائت دعا  که فکر میکردند حاج صادق دارد میخواند به طرف من آمدند و فرمانده محترم گردان که از برادران کرمانی بود با بلند کردن بنده به حضار اعلام کرد که ایشان فلانی از برادران سیستانی هستند.

فرزادی ادامه داد: یک شب نیز یادواره شهیدان را در محل استقرار لشکر ثارالله به اتفاق چند بسیجی و به یاد همرزمان شهیدمان اجرا کردیم، موقع خواندن نوحه ،یکی ار فرماندهان به ما متذکر شد که نوار نوحه را خاموش کنید تا بچه ها استراحت کنند بنده خودم نیز با این اشتباه  تفاوت را متوجه نمیشدم.

وی خاطرنشان کرد: تکرار نوحه های حماسی دوران دفاع مقدس باعث شد تا مدتی که بنده مربی سرود بودم از فرهنگ جهاد و شهادت در متن سرودهایم نیز استفاده کنم سرودهایی که در استان سیستان و بلوچستان بیشتر هم توسط دانش آموزان اجرا می شد و در برخی از این سرود ها نیز در سطح کشور به مناسبت های مختلف اجراء شده است.

فرزدادی در خصوص علاقه خود به سرود های انقلابی و نوحه خوانی گفت: بنده تمایل به اجراء شعر های حماسی دارم و نوحه را به سبک حماسی میپسندم ،حماسه ای که در آن تسلیم نیست و در آن شهادت از عسل شیرین تر عنوان می شود.

وی ادامه داد: گرچه کلمه نوحه به معنای گریه و زاری است ولی این گریه و زاری در واقع خطاب به شجاعتی است که ما در از آن مانده ایم و از غفلتی است که در شناخت امام خود بصیرت کافی را نداشته ایم همان گریه ای که امام عزیزمان برای حفظ انقلاب آن را لازم می دانست.

جوانان به نوحه سنتی تکیه کنند

فرزادی تاکید کرد: توصیه به جوانان این است که بر روی نوحه سنتی تکیه کنند و رسم نوحه بر اساس سنت رایج آن منطقه ای که در آن زندگی می کنند انتخاب کنند تقلید در نوحه مطلوب و خوب است ولی وارد کردن اجرای برنامه های سبک با این هدف که کاری صورت بگیرد نیاز به بازنگری دارد.

وی گفت : بنده همچنین علاوه بر نوحه خوانی، شعر هم می گویم به طوریکه قطعات اجراء شده سرودهایی که دانش آموزان مدارس اجراء می کنند و البته علاوه بر سرود اکثر سروده ها به سبک مثنوی و غزل می باشد.

گفتنی است که امیر فرزادی بیش از سه دهه است که در کنار فعالیت شغلی خود به ترویج فرهنگ انقلابی در بین دانش آموزان و جوانان می کوشد و با توجه به استعدادی که در زمینه سروده های انقلابی دارد این فرهنگ را از طریق نوحه و سرود به نسل های بعدی منتقل میکند.

انتهای پیام/