به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن؛ آران و بیدگل از جمله شهرهای ایران است که عزاداری به سبک سنتی در آن جریان دارد. عزاداری سنتی آران و بیدگل شکل و شیوه‌ای از عزاداری است که در گذر تاریخ از گزند تحریف‌ها و بدعت پاک مانده است و هنوز آیین‌های آن بدون وجود شائبه‌ای از خرافات و کژاندیشی‌ها، زبانزد است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن,در این سلسله مطالب، قصد داریم سنت‌هایی را که از دیرباز در عزاداری آران و بیدگل وجود داشته است و ریشه در دل تاریخ دارد، برشماریم و معرفی کنیم.
***
در آران و بیدگل دسته های عزاداری به چهار شیوه‌ی زنجیرزنی، سینه زنی، سنج زنی و سقایی در محرم اقامه‌ی عزا می کنند.
سقاخوانی در کنار چاووش خوانی، از جمله آیین های آران و بیدگل در پیشواز محرم به شمار می رود. این آیین نوعی اعلام عزای سالار شهیدان(ع) و ۷۲ تن از یاران با وفایش است تا مردم شهر خود را آماده عزاداری محرم کنند. در آران و بیدگل همزمان با سقاخوانی آیین سنتی پرچم زنی هیأت های عزاداری نیز برگزار می شود تا شهر هم همزمان با مردم سیاه پوش و سوگوار شود.
هیأت سقایی نخستین دسته‌ی عزاداری ظهر عاشوراست که حرکت خود را در مسیر سنتی حرکت عزاداران آران و بیدگل آغاز می کند.
عزاداران این هیات به صورت هم نوا اشعاری می خوانند و همراه با آن ها، تعدادی از کودکان در حالی که ظرف هایی در دست دارند به یاد لب تشنگی فرزندان صغیر و کودکان آل الله، به صورت ذکر دودمه این بیت را قرائت می کنند:
عمه جان کو پدرم/ خاک عالم به سرم
همچنین در دسته های عزاداری روزهای تاسوعا و عاشورا، افرادی با به همراه داشتن مشک های پر آب، به سقایی می پردازند و عزاداران تشنه را سیراب می کنند و در انتهای مسیر حرکت دسته های عزاداری، مشک های خالی را روی دست خود بلند می کنند و به حرم مطهر امامزاده محمدهلال(ع) وارد می شوند.
در سایر شهرهای آران و بیدگل، از جمله نوش آباد نیز سقاخوانی به صورت های جداگانه ای اجرا می شود. سقایی در نوش آباد از شب بعد از عید غدیر آغاز می شود و تا روز عاشورا ادامه دارد. سقاخوانان در این آیین به دو دسته و هر دسته به یک گروه اصلی به عنوان نقیب یا استاد و یک گروه به عنوان شاگرد که توده عزاداران هستند تقسیم می شود. این چهار حلقه در حسینیه ها هم گرد می آیند و قطعات اصلی شعر را در دو گروه نقیب می خوانند و دو گروه شاگرد پاسخ می گویند.
سقایی ذکر مصائب وارده بر امام حسین(ع) و یارانش به صورت نوحه سرایی دسته جمعی و هماهنگ بدون سینه زنی و زنجیرزنی و سنج و طبل زنی است. به طوری که ذکرها به صورت شعر و در قالب نوحه های حزین و سنگین بر گرفته از مقام های موسیقی سنتی ایرانی و غالبا در مایه های شور، دشتی، ابوعطا، همایون، شوشتری و افشاری که از جمله مقامات موسیقی سنتی و عامیانه ایرانی است خوانده می شود.
اشعار به کار رفته در این نوحه ها و محتوای قرآنی و عرفانی و لطایف ذوقی و حقایق تاریخی و باورهای اسطوره ای آن است که اشعار سقایی را از سطح شعر عامیانه بالاتر آورده می برد.
در این سلسله مطالب، قصد داریم سنت‌هایی را که از دیرباز در عزاداری آران و بیدگل وجود داشته است و ریشه در دل تاریخ دارد، برشماریم و معرفی کنیم.
***
در آران و بیدگل دسته های عزاداری به چهار شیوه‌ی زنجیرزنی، سینه زنی، سنج زنی و سقایی در محرم اقامه‌ی عزا می کنند.
سقاخوانی در کنار چاووش خوانی، از جمله آیین های آران و بیدگل در پیشواز محرم به شمار می رود. این آیین نوعی اعلام عزای سالار شهیدان(ع) و ۷۲ تن از یاران با وفایش است تا مردم شهر خود را آماده عزاداری محرم کنند. در آران و بیدگل همزمان با سقاخوانی آیین سنتی پرچم زنی هیأت های عزاداری نیز برگزار می شود تا شهر هم همزمان با مردم سیاه پوش و سوگوار شود.
هیأت سقایی نخستین دسته‌ی عزاداری ظهر عاشوراست که حرکت خود را در مسیر سنتی حرکت عزاداران آران و بیدگل آغاز می کند.
عزاداران این هیات به صورت هم نوا اشعاری می خوانند و همراه با آن ها، تعدادی از کودکان در حالی که ظرف هایی در دست دارند به یاد لب تشنگی فرزندان صغیر و کودکان آل الله، به صورت ذکر دودمه این بیت را قرائت می کنند:
عمه جان کو پدرم/ خاک عالم به سرم
همچنین در دسته های عزاداری روزهای تاسوعا و عاشورا، افرادی با به همراه داشتن مشک های پر آب، به سقایی می پردازند و عزاداران تشنه را سیراب می کنند و در انتهای مسیر حرکت دسته های عزاداری، مشک های خالی را روی دست خود بلند می کنند و به حرم مطهر امامزاده محمدهلال(ع) وارد می شوند.
در سایر شهرهای آران و بیدگل، از جمله نوش آباد نیز سقاخوانی به صورت های جداگانه ای اجرا می شود. سقایی در نوش آباد از شب بعد از عید غدیر آغاز می شود و تا روز عاشورا ادامه دارد. سقاخوانان در این آیین به دو دسته و هر دسته به یک گروه اصلی به عنوان نقیب یا استاد و یک گروه به عنوان شاگرد که توده عزاداران هستند تقسیم می شود. این چهار حلقه در حسینیه ها هم گرد می آیند و قطعات اصلی شعر را در دو گروه نقیب می خوانند و دو گروه شاگرد پاسخ می گویند.
سقایی ذکر مصائب وارده بر امام حسین(ع) و یارانش به صورت نوحه سرایی دسته جمعی و هماهنگ بدون سینه زنی و زنجیرزنی و سنج و طبل زنی است. به طوری که ذکرها به صورت شعر و در قالب نوحه های حزین و سنگین بر گرفته از مقام های موسیقی سنتی ایرانی و غالبا در مایه های شور، دشتی، ابوعطا، همایون، شوشتری و افشاری که از جمله مقامات موسیقی سنتی و عامیانه ایرانی است خوانده می شود.
اشعار به کار رفته در این نوحه ها و محتوای قرآنی و عرفانی و لطایف ذوقی و حقایق تاریخی و باورهای اسطوره ای آن است که اشعار سقایی را از سطح شعر عامیانه بالاتر آورده می برد.
در این سلسله مطالب، قصد داریم سنت‌هایی را که از دیرباز در عزاداری آران و بیدگل وجود داشته است و ریشه در دل تاریخ دارد، برشماریم و معرفی کنیم.
,***
,در آران و بیدگل دسته های عزاداری به چهار شیوه‌ی زنجیرزنی، سینه زنی، سنج زنی و سقایی در محرم اقامه‌ی عزا می کنند.
,سقاخوانی در کنار چاووش خوانی، از جمله آیین های آران و بیدگل در پیشواز محرم به شمار می رود. این آیین نوعی اعلام عزای سالار شهیدان(ع) و ۷۲ تن از یاران با وفایش است تا مردم شهر خود را آماده عزاداری محرم کنند. در آران و بیدگل همزمان با سقاخوانی آیین سنتی پرچم زنی هیأت های عزاداری نیز برگزار می شود تا شهر هم همزمان با مردم سیاه پوش و سوگوار شود.
,هیأت سقایی نخستین دسته‌ی عزاداری ظهر عاشوراست که حرکت خود را در مسیر سنتی حرکت عزاداران آران و بیدگل آغاز می کند.
,,
عزاداران این هیات به صورت هم نوا اشعاری می خوانند و همراه با آن ها، تعدادی از کودکان در حالی که ظرف هایی در دست دارند به یاد لب تشنگی فرزندان صغیر و کودکان آل الله، به صورت ذکر دودمه این بیت را قرائت می کنند:
,عمه جان کو پدرم/ خاک عالم به سرم
, عمه جان کو پدرم/ خاک عالم به سرم,همچنین در دسته های عزاداری روزهای تاسوعا و عاشورا، افرادی با به همراه داشتن مشک های پر آب، به سقایی می پردازند و عزاداران تشنه را سیراب می کنند و در انتهای مسیر حرکت دسته های عزاداری، مشک های خالی را روی دست خود بلند می کنند و به حرم مطهر امامزاده محمدهلال(ع) وارد می شوند.
,,
در سایر شهرهای آران و بیدگل، از جمله نوش آباد نیز سقاخوانی به صورت های جداگانه ای اجرا می شود. سقایی در نوش آباد از شب بعد از عید غدیر آغاز می شود و تا روز عاشورا ادامه دارد. سقاخوانان در این آیین به دو دسته و هر دسته به یک گروه اصلی به عنوان نقیب یا استاد و یک گروه به عنوان شاگرد که توده عزاداران هستند تقسیم می شود. این چهار حلقه در حسینیه ها هم گرد می آیند و قطعات اصلی شعر را در دو گروه نقیب می خوانند و دو گروه شاگرد پاسخ می گویند.
,سقایی ذکر مصائب وارده بر امام حسین(ع) و یارانش به صورت نوحه سرایی دسته جمعی و هماهنگ بدون سینه زنی و زنجیرزنی و سنج و طبل زنی است. به طوری که ذکرها به صورت شعر و در قالب نوحه های حزین و سنگین بر گرفته از مقام های موسیقی سنتی ایرانی و غالبا در مایه های شور، دشتی، ابوعطا، همایون، شوشتری و افشاری که از جمله مقامات موسیقی سنتی و عامیانه ایرانی است خوانده می شود.
,,
اشعار به کار رفته در این نوحه ها و محتوای قرآنی و عرفانی و لطایف ذوقی و حقایق تاریخی و باورهای اسطوره ای آن است که اشعار سقایی را از سطح شعر عامیانه بالاتر آورده می برد.
,]
ارسال دیدگاه