به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از طوبی گلستان؛ نخستین گروه های خارجی و عناصری که با هدف های استعماری پا به سرزمین ایران گذاشتتند ، جامعه ایران را جامعه ای محکم و یکدست درسایه اتحاد عقیدتی و باورهای اسلامی یافتند و پس از دهها سال آمد و رفت و مطالعه و رایزنی به این نتیجه رسیدند که برای نفوذ در این جامعه و کشاندن ایران به جاده استعمار و استثمار ، چاره ای جز ایجاد اختلاف در عقاید دینی مردم و تقسیم این رودخانه درخشان به جویبارهای کوچک ندارند .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طوبی گلستان؛ ,به همین سبب تلاش در راه تضعیف بنیان های اعتقادی مردم ایران و ایجاد اختلاف در میان آنان را در دستور کار خود قرار دادند .
,براساس همین درک و احساس نیاز بود که مشاهده می کنیم دولت انگلستان به عنوان قدرت طراز اول و مسلط استعماری آن روزگار، برای نفوذ در سرزمین های اسلامی بویژه ایران ، طرح و برنامه ای مفصل تدارک می بیند و برای ایجاد شکافت دربافت اعتقادی مردم مسلمان و شیعه مذهب ایران بودجه هنگفتی درنظر می گیرد .
,از همین زمان شعبه ویژه امور دینی درکنسولگری های انگلیس درشهرهای ایران بویژه شهرهای مذهبی نظیر مشهد و قم و شیراز و نیز درشهرهای عراق و بین النهرین مانند شهرهای کربلا و نجف وسامره آغاز بکار کرد .
,در این شعبه های نوبنیاد که زیر نظر سفارت بریتانیای کبیر درتهران اداره می شدند ، چندین کارشناس امور دینی عضو وزارت مستعمرات انگلستان (که به زبانهای فارسی وعربی تسلط کامل داشتند) مشغول به کارگردیدند .
,دیپلماتهایی که در این شعبه ها فعالیت می کردند ، ظاهراً صاحب عنوان "دبیر" بودند .
,اینان اطلاعات فراوانی پیرامون ادیان و مذاهب داشتند و در هرشهر عوامل و جاسوسان مخصوصی با این "دبیران ادیان" در ارتباط بودند و با بودجه مخصوصی که دولت انگلستان دراختیار آنان گذاشته بود ، درفعالیتهای مذهبی و اسلامی مردم اخلال می کردند .
,سیاستمداران و دولتمردان انگلیسی که درآن ایام آفتاب در مستعمراتشان غروب نمی کرد ، کینه ای آشتی ناپذیر با اسلام و مسلمانان داشتند و آنها را سد راه تسلط خود بر ملل و سرزمین های مشرق زمین می دانستند ، تاجایی که لردگلادستون نخست وزیر وقت انگلستان دریکی ازجلسات پارلمان این کشور به پشت تریبون رفت و درحالیکه قرآن کریم را برسردست بلندکرده بود خطاب به نمایندگان گفت : تا این کتاب در دست مسلمین است کاری از انگلستان درباره آنان برنمی آید و مانمی توانیم برآنان حکومت کنیم .
,به همین دلیل بود که اساس سیاست انگلستان درکشورها و سرزمین های اسلامی برپایه ایجاد تفرقه و اختلاف در بین مردم و فرقه ها و مذاهب قرارگرفت و"شعبه امور ادیان"درسفارتخانه های بریتانیا در کشورها و شهرهای اسلامی بوجود آمد و دولتمردان انگلیسی مبارزه با اسلام و ایجاد اختلاف بین مسلمانان و پیروان مذاهب محتلف اسلامی را در دستورکار خود قرار دادند و در این میان بیش از همه برای ایجاد اختلاف دربین شیعیان برنامه ریزی کردند .
,در اینجا مناسب است به نقشه استعمارگران که در قرن 18 میلادی به صورت دستورالعمل به عمالشان ابلاغ شده بود اشاره کنیم که در خاطرات مستر همفر جاسوس انگلیسی ذکر شده است . او به نقل از کتاب اهدایی دبیر کل وزارت مستعمرات به خود می نویسد :
,اما سفارش های کتاب (چگونه اسلام را در هم کوبیم ) برای از میان بردن نقطه های قوت .
,- زنده کردن فریادهای قومی ، سرزمینی، زبانی، نژادی و مانند اینها در میان مسلمانها چنان که باید به مسلمانان سفارش کرد که به تمدن گذشته کشورهای خود و قهرمانان پیش از اسلام توجه کنند .
,همچون زنده کردن فرعون ها در مصر ، دوگانه پرستی در ایران ، تمدن بابلی در عراق و دیگر مواردی که در کتاب به شرح آمده است .
,- پراکندن چهار چیز ضروری است : شراب ، قمار ، زنا و گوشت خوک آشکارا یا نهانی .
,- در کتاب آمده است ... از وزارت مستعمرات می خواهد تا از خزانه خود برای کارمندانی که امور را می پراکنند حقوق مشخص نماید . هر که توانست این امور را گسترده و همه گیر کند به او جایزه دهد و تشویق نماید . کتاب ، از نمایندگان دولت بریتانیا می خواهد که آشکار یا پنهان از این امور پشتیبانی کنند و هر اندازه پول که لازم است هزینه نمایند تا از مجازات عاملان نشر این کارها جلوگیری شود .
,- کتاب همچنین سفارش می کند ربا به هر شکل ترویج شود . این کار افزون بر آنکه اقتصاد ملی را ویران می کند مسلمانان را در شکستن قوانین قرآن جرأت می بخشد . هر که یک قانون را بشکند شکستن دیگر قانون ها نیز برایش آسان می شود .
,- پیوستگی مردم با عالمان دینی را باید کاست و برخی مزدوران را جامه عالمان پوشاند آنگاه اینان همه گونه کار بد انجام دهند تا مردم به هر عالم دینی مشکوک شوند و نتوانند دریابند که این عالم است یا مزدور ... یکی از راه های کاهش دلبستگی مردم به عالمان دینی گشایش مدارسی است که مزدوران وزارت در آن کودکان را به گونه ای بپرورند که عالمان را دوست نداشته باشند .
,- تردید برانگیختن در امر جهاد و شناساندن آن به عنوان مسئله ای که مربوط به زمان خاصی بوده و مدت آن سپری شده است ...
,- باید مسلمانان را از عبادت بازداشت و در سودمند بودن آن تردید افکند با این دستاویز که خدا از اطاعت انسان ها بی نیاز است . باید به سختی از حج جلوگیری کرد و از هر گردهمایی مسلمانان چون نماز جماعت و حاضر شدن در مجلس های حسین (ع) و دسته های عزاداری و همچنین باید آنها را از ساختن مساجد ، زیارتگاه ها ، حسینیه ها و ... بازداشت .
,- باید در خمس تردید افکند و آن را تنها برای غنیمت های به دست آمده از جنگ با کفار واجب دانست و نه منافع کسب و کار . گذشته از آن خمس را باید به پیامبر و امام پرداخت و نه عالم . دیگر اینکه عالمان با پول های مردم خانه ، قصر ، چهارپا و باغ می خرند بنابراین خمس دادن به آنها شرعی نیست .
,- اسلام را باید دین عقب ماندگی و هرج و مرج برشماریم ، در عقاید مردم تردید ایجاد کنیم و پیوند مسلمانان را با اسلام سست کنیم . واپس ماندگی و ناآرامی و دزدی در کشورهای اسلامی را باید به اسلام نسبت دهیم .
,- باید پدران را از پسران جدا کنیم تا فرزندان به پرورش پدران گردن ننهند و تربیت آنان به دست ما بیفتد و ما آنان را از عقیده ، تربیت دینی و پیوستگی با عالمان دور کنیم .
,- باید زنان را تشویق کنیم که چادر از سر بیفکنند و جوانان را تشویق کنیم که به سوی آنان بروند تا فساد در میانشان افتد .
,- نمازهای جماعت را باید با نسبت دادن فسق به امام جماعت و آشکار کردن بدی های او و نیز دشمنی انداختن با شیوه های گوناگون در میان امام جماعت و مردم برافکند .
,- اما زیارتگاه ها را باید به بهانه اینکه اینها در زمان پیامبر نبوده و بدعت است ، ویران کرد و مردم را از رفتن به این گونه مکان ها بازداشت . باید در اینکه زیارتگاه های موجود واقعاً از آن پیامبر، امامان و یا صالحان باشد تردید ایجاد کرد . چنانکه باید گنبدها و ضریح های موجود در همه کشورهای اسلامی را از میان برد .
,- حسینیه ها را باید با این دستاویز که بدعت هستند و در زمان پیامبر و جانشینان نبوده اندمورد تردید قرار داد و ویران کرد ، چنان که مردم را باید به هر حیله از رفتن به این مکان ها باز داشت و سخنرانان را کاهش داد .
,- باید پیام بی بند و باری را در جان های مسلمانان دمید ، هر کس هر کاری بخواهد می تواند بکند ، نه امر به معروف واجب است و نه نهی از منکر، نه آموزش احکام . باید به آنها گفت« عیسی به دین خود ، موسی به دین خود» و « کسی را در گور دیگری نمی گذارند» و امر و نهی به عهده دولت است نه مردم .
,سنت های نیکو باید محدود گردند و این کارها به دولت سپرده شوند . هیچ کس حق نداشته باشد ، مسجد ، مدرسه و یا مکانی برای کودکان بی سرپرست بسازد . همین طور دیگر سنت های خوب .
,- باید با این دستاویز که قرآن کم و زیاد شده است ، در آن تردید افکند و قرآن های ساختگی که کاستی ها و افزودنی هایی داشته باشند توزیع نمود . باید آیاتی که در آنها از یهود و یا نصاری بدگویی شده برداشته شوند . آیات جهاد و امر به معروف حذف شوند ... در احادیث نیز می بایست تردید افکند و آنچه در مورد قرآن توصیه شد مانند تحریف ، ترجمه و بدگویی در مورد روایات نیز باید عمل شود .
,ماخذ : دست های ناپیدا ، خاطرات مستر همفر، ترجمه احسان قرنی ، ص 67 - 76
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه