به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از توفارقان ،این روزها عده ای مثلا روشنفکر بالای شهر و مقلدان دیسکوهای فکری غرب و برخی ذهنهای الکلی مدام می گویند:
" چرا سرمایه و جان جوان آریایی ما باید در سوریه و عراق به هدر برود؟ ماخودمان کلی فقیر و بی خانمان داریم. خب به مدافعان حرم بگویید برگردند دیگر لازم نیست در کوچه پس کوچه های حلب و خان طومان و سامرا و کربلا جان بدهند بیایند اینجا زندگیشان را بکنند ."
عده ای عافیت طلب هم معتقدند : " مرزها را رها کنید . خوزستان و کرمانشاه و ایلام و کردستان و ارومیه را به برجام بسپارید. ما با غربیها توافقنامه امضا کرده ایم و سایه جنگ را از کشورمان دور کرده ایم . به بسیجی های افراطی تندرو هم بگویید بروند پی کارشان ....
اما ....اما حقیقت آن است اگر پای یک داعشی به سعادت آباد و فرمانیه تهران باز شود، همین هایی که حرف از وطن و آریایی بودن و کوروش و داریوش می زنند ، سگهایشان را بغل خواهند کرد و از ترس حتی پوشیدن ساپورتشان را هم فراموش کرده و با اولین پرواز می روند آنتالیا ....هنوز یادمان نرفته در دوران جنگ رژیم بعث عراق با ایران همان روشنفکرنمایان که سنگ ایران باستان و پادشاهان هخامنشی و عظمت ایران را به سینه می زدند و در هر بزمی چو ایران نباشد تن من مباد را می خواندند ، به لس آنجلس و نیویورک فرار کردند .
امروز خوشی امنیت زیر دلشان را زده است، چشمشان را می بندند ودهان باز می کنند هر چه دلشان می خواهد می گویند.
اصلا هم فکر نمی کنند آن دختر بچه که برای امنیت ما یتیم شده است، قلبش به درد می آید!!!!
به قول مولانا :ماهیان ندیده غیر از آب/ پرس پرسان ز هم که آب کجاست.....
هیهات که بسیجی های مدافع حرم اهل تلافی و توقع از مردمشان باشند، اما ما خودمان باید حرمتشان را حفظ کنیم...
فقط کافیست کمی تفکر کنیم و ببینم در نا امن ترین منطقه جغرافیایی ، امنیت و آرامشمان را مدیون چه کسانی هستیم.
مدیون برجام و برجامیان ؟ مدیون لبخندهای دیپلماتیک و وعده های پوشالی عموسام؟ یا مدیون فرزندان دلاور این مرز و بوم در صدها کیلومتر آن طرف تر از مرزهای ایران؟
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه