بلاتکلیفی در راس ورزش کشور/ یک درصد از اعتبارات عمرانی دستگاهای اجرای به امر ورزش تعلق گیرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از  اوشیدا؛ از روزی که وزیر ورزش استعفاء داده و آقای سلطانی به عنوان سرپرست وزارت ورزش معرفی شده همه مدیران ورزشی و فدراسیونها به نوعی بلا تکلیف هستند.

به خاطر جابه جایی های بعد از انتخاب وزیر ورزش، کمبود اعتبارات، قولهایی که از وزیر اسبق گرفته شده چگونه می شود و صدها و شاید هزاران حدس وگمان دیگر بنابراین جامعه ورزش از وزیر جدید پس از انتخاب رونق بیشتری در ورزش را خواستارند.

یکی از بزرگترین مشکلات ورزش کشور را می توان به کمبود اعتبارات اشاره کرد چون از همان اول پیمانه ورزش را کوچک گرفتند بطوریکه منابع مالی بعد از مدیریت و نیروی انسانی در ورزش بیشترین اثرگذاری را در پیشرفت در سطوح ملی و بین المللی دارد.

باتوجه به پتانسیل ها و توانمندیهای بالای جوانان استان سیستان وبلوچستان در رشته های مختلف ورزشی می طلبد وزیر آینده ورزش پس از رای اعتماد از مجلس شورای اسلامی ایران نگاه ویژه تری نسبت به این استان پهناور داشته باشد.

ورزش در استان رستم دستان و تفتان سر به فلک کشیده فراتر از یک فعالیت ورزشی و یا سرگرمی می تواند باشد بنابراین باتوجه به بافت مذهبی، قومی و قبیله ای می تواند محور وحدت بیشتر در استان قرار گیرد.

اگر از نیم نگاه دیگری نیز به این موضوع پرداخت می توان گفت ورزش تنها سرگرمی جوانان این مرز و بوم می باشد، سیستان و بلوچستان دارای استعدادهای زیادی است که اگر این استعدادها دیده و شکوفا شوند درخشش جوانان مرزدار و ولایت مدار را قطعا نظاره خواهیم بود.

یکی از بزرگترین مشکلات ورزش کشور را می توان به دید انفرادی و بخشی نگری اشاره کرد و همین امر باعث میشود که پتانسیل های را همه جانبه ننگریم.

یکی از مواردی که می توان به ورزش استان کمک قابل توجهی کند اختصاص دادن یک درصد از اعتبارات عمرانی دستگاهای اجرای به امر ورزش است.

اگر میخواهیم جامعه را پویا کنیم باید به گونه ای رفتار کنیم که همه تفکر ورزشی داشته باشند و اگر اینگونه شود قطعا مدیران دستگاهای اجرای ورود بیشتری به امر اختصاص بودجه به ورزش خواهند داشت.

ورزش را بایستی همه گیر، آسان، مردمی و کم هزینه کنیم بنابراین باید ورزش را به محلات کشانده و از توان خود مردم برای برگزاری مسابقات استفاده کنیم.

در ورزش باید از توان سیاست و سیاستمداران استفاده کرد ولی نبایستی سیاست زده اش کرد بنابراین نگاه ها در ورزش قومیتی، مذهبی، قبیله ای و جغرافیایی نباید باشد بلکه ورزش را وسیله ای برای نزدیکی قومیتها، دلها و کارهای بزرگ در راستای تقویت و به احتزاز درآوردن پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی باشد پرچمی که برای برافراشتن آن قومیتها، مذاهب و ادیان مختلف در ایران خون و شهید داده اند.

انتهای پیام/