عشق به ساز تنها دلیل ماندم است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از مرآت نیوز کَمانچهیکی از سازهای ایرانی و موسیقی خاور زمین است. این ساز علاوه بر شکم، دسته و سر، در انتهای تحتانی ساز پایه نیز دارد که روی زمین یا زانوی نوازنده قرار می‌گیرد.

رامین بیرایی سازنده ساز کمانچه در استان سمنان که حدود25سال که در ساخت ساز مشغول به کار است.

متن ذیل حاصل گفتگوی صمیمی خبرنگار مرآت با این هنرمند از خطه گرمسیر سمنان است.

مرآت نیوز:چه طور سازسازی را یاد گرفتید و چرا ساز و این هنر انتخاب کردید؟

از 12سالگی وارد حرفه ساز سازی شدم. عموی من  ساز ساز بوده ومن چون به کارگاه عموم رفت و آمد داشتم کم کم به این حرفه علاقه مند شدم و بالاخره اون عشقه و یا دوست داشتنه منو به این کار کشید.

12سال همزمان با درس خواندن شاگردی می کردم ، بعد از اینکه درسم تمام شد و دیپلم گرفتم  خودم با کمک عموم کارگاه زدم  وبا ساخت ستار شروع کردم بعد به ساخت تنبور  و الان هم  ساز کمانچه می سازم.

مرآت نیوز:وقتی که مشغول ساخت  ساز هستید چه احساسی نسبت به این کار دارید ؟

واقعیت این است زمانی که من در کارگاه هستم گذر زمان را حس نمی کنم. در کارگاه همیشه با کمبود زمان روبرو هستم.حتی زمانی که درمنزل هستم فکرم همیشه پیش سازهاست.این کار، کار بسیار سختی است وانسان از نظر جسمی،فکری و فشار زیادی را متحمل می شود. و تنها دلیل ماندنم ،در این حرفه عشق به این کار می باشد.

مرآت نیوز:از سختی های کار خود برای ما بگویید؟

تمام مراحل ساخت ساز، سخت ودشوار است .هر کس  باید حداقل 10-12سال کار کند تابتواند فیزیک ساز رو درست در بیاوردو بعد از اینکه فیزیک ساز را درست کرد تازه اول کاراست و باید کلی  تحقیق و تلاش کند تا بتواند صدای ساز راخوب و عالی در بیاورد و اگر دنبال کارایده ال است باید تا آخر عمر کار کند.

مرآت نیوز:آیا از نظر شما هر سازنده ساز باید نوازنده ساز هم باشد؟

حتما نباید باشد ولی اگر باشد خیلی بهتره ،

آیا خود شما نوازنده هم هستید؟

بله

مرآت نیوز: آیا از کار شما استقبال می کنند؟ چه مشکلاتی در کارشما وجود دارد؟

استقبال برای آموزش و فراگیری این کاربسیار کم است ،ما از نظر مالی بامشکلات فراوانی روبرو هستیم،  ولی عشق به این کار باعث شده  که این راه را ادامه بدهیم . از نظر مالی هیچ حمایتی از ما صورت نمی گیرد و مشکل اساسی این کار که همه سازنده ها با آن روبرو هستند این است که ناچارند به مغازه دارها و یا فروشندها کلی باج بدهند و واقعیت کار همین است ،سود این کار پولش به جیب مغازه دارها می رود.

مرآت نیوز:چرا سازنده ها مجبورند که به قول شما به مغازه دارها باج بدهند؟

چون تعداد سازندگان ساز به نسبت زیاد است ،به همین دلیل مجبورند برای فروش کارهای خود سازهارا نصف قیمت به مغازه دارها بفروشند.اگر مکانی وجود داشته باشد که همه سازنده گان سازها دور هم جمع بشوند و فروشگاه مشترکی برای فروش کارهای خود داشته باشند بسیاری از مشکلات آنها مرتفع می شود..

مرآت نیوز:آیا میراث فرهنگی در این زمینه برای شما کاری انجام داده است؟

نه اصلا هیچ کاری در این زمینه چه در استان ما حتی در استان های دیگر هم صورت نپذیرفته است،و اگر چنین مکانی وجود داشته باشد هم  خریدار میتواند سازها را با قیمت مناسب بخرد و هم اینکه ما فروشنده ها میتوانیم سازها را با قیمت مناسب بفروشیم ودر اصل سود این کار به جیب خودمان می رود.

مرآت نیوز:چه صحبت و تقاضای از مسئولین دارید؟

چون این کار،کار بسیار سختی است .هرکسی وارد این حرفه نمی شود ودر عین حال نیز درآمد زیادی ندارد و لزوما فکر می کنم اگر مورد  حمایت قرار بگیریم انگیزه ی بیشتری در افراد برای ورود به این حرفه ایجاد می شود.در حال حاضر نیز اگر میراث فرهنگی این مکان را در اختیار من قرار نمی داد تصمیم داشتم دیگر این حرفه را رها کنم و ساز نسازم، ولی همین حمایتهای اندک باعث شد بعد از چند سال تعطیلی کارگاه دوباره شروع  به ساخت ساز بکنم . من در اینجا از اقای صفا خواه بسیار متشکرم که خیلی به ما کمک کرد و از ما حمایت کردندو اگراین حمایت ها همچنان ادامه داشته باشد، ما میتوانیم تولیدات خود را اقزایش داده و در کنار آن این حرفه را به دیگران نیز آموزش بدهیم.

مرآت نیوز:در پایان اگرصحبت پایانی دارید بفرمایید؟

من فقط خدارو شکر می کنم،واقعیت این است که اگر خواست خدا نبود من هرگز نمی توانستم در این حرفه ماندگار بشوم. این کار، کاری است که نیاز به انرژی زیادی داردو خیلی وقتها بوده که وقتی به خانه برمی گشتم  دیگر هیچ توانایی برای من باقی نمی ماند، ولی شوق و ذوق برگشت دوباره به کاردر فردا توانایی من را به من باز می گرداند واز این بابت خدارا شکرم.