به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، در نظام اداری ایران نهادهایی هستند که در گذر زمان کارکرد خود را به علت وضع مقررات بیش از حد و یا سردمداری مسئولین بی‌کفایت از دست داده‌اند و در بین مردم اداره «بوق» و «اَلکی» نام گرفته‌اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,حال و روز برخی از سازمان‌ها به جایگاهِ سازمان ملل و خصوصاً دبیرکل آن شباهت زیادی دارد. بانکی‌مون را در ایران همه می‌شناسند و خیلی خوب می‌دانند در زمان حمله کشورهای متجاوز به بی‌گناهان در برابر دوربین‌ها حاضر می‌شود و ابراز نگرانی می‌کند اما این اقدام او موجب پایان یافتن کشتار انسان‌ها نمی‌گردد.
,در پاره‌ای از اوقات نیز دبیرکل سازمان ملل با تأسی از نظام سرمایه‌داری و قدرت حاکم بر جهان، خلاف واقع سخن می‌گوید و علی‌رغم عینیت یافتن اقدامات ساختارشکنانه بعضی کشورها، آن‌ها را انکار و کشوری همچون عربستان را حامی حقوق بشر معرفی می‌نماید.
,در ایران نیز فردی همچون معصومه ابتکار وجود دارد که دستِ کمی از دبیرکل سازمان ملل ندارد و در بُرهه‌ای از زمان، فعالیت‌هایش شکل گسترده‌تری به خود می‌گیرد و راجع به مواردی اظهارنظر می‌نماید که اصلاً به نهادی که ریاست آن را برعهده دارد مربوط نیست.
,رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور از آلودگی هوا در مقاطع مختلف سال انتقاد می‌کند، می‌گوید باید مشکل ریزگردها حل شود اما در عمل هیچ اتفاق خاصی رخ نمی‌دهد و تلاشی برای پایان دادن به روالِ تکراری صورت نمی‌گیرد. بعضاً نیز با افزایش انتقادات این بانوی سبزپوش مجبور می‌شود آلودگی را انکار و مدعیِ کاهش میزان آلاینده‌ها شود.
,معصومه ابتکار تاکنون بیش از آنکه رئیس سازمان محیط زیست باشد، تحلیل‌گر مسایل سیاسی بوده و در برابر دوربین بی‌بی‌سی در رابطه با مسایل سیاست‌خارجه و منطقه اظهار نظر کرده است.
,شاید بهتر می‌بود رئیس‌جمهور در انتخاب معاونان خود به علایق و سلایق آن‌ها احترام می‌گذاشت تا یک بانو مجبور نمی‌شد در حوزه‌ای که تخصص ندارد فعالیت نماید و میل باطنی، او را به سمت سیاست و دور شدن از وظایف اصلی سوق دهد.
]
ارسال دیدگاه