شرق؛سرزمین طلوع خورشید تابان/یادداشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا سرزمینی پهناور در شرقی ترین بخش از خاک ایران زمین قرار دارد که به لحاظ تقسیمات سیاسی ،ترکیبی از چهار استان به نام خراسان شمالی ،خراسان رضوی ،خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان است.
درگذشته ای نه چندان دور این خطه را با نام خراسان (سرزمین طلوع خورشیدتابان)قهستان(سرزمین قلعه هاوکوههای بلند)سیستان (سرزمین پهلوانان و شعر پارسی)مکران (سرزمین کوه های سربه فلک کشیده و دریای گرم)می شناختند.
بادهای 120 روزه و طوفانهای سهمگین که در شرق کشور می وزند را شاید معضلی برای زندگی در بخش های مرکزی شرق کشور به شمار آورند،اما مردمان سخت کوش و هوشمند این دیار آن را نیز مهار کرده و به خدمت درآورده اند ،آسبادهای سیستان ،نهبندان و نشتیفان خواف نشانه هایی از تعظیم باد در برابر علم و عمل این مردمان است.
وقتی از کویر سخن به میان می آید،یاد حرکت شن های روان و گرمای طاقت فرسای آن تن آدم را به لرزه در می آورد،اما به یمن وجود فناوری ساخت قنات و سخت کوشی مردان این دیار ،آب به سوی این کویر جریان یافت و باعث پدید آمدن بی نظیرترین باغ های ایرانی در سرزمین نیمه بیابانی شرق ایران شد.
چگونه می توان از دهانه غلامان و شهر سوخته سخن نگفت وقتی که پیشرفت های علمی معماری و پزشکی در آنها زبانزد دانشمندان ایرانی و غیر ایرانی شده است.ساخت مجموعه ای خشتی در کرانه رودخانه ای پرآب ،خروشان و طغیان گر و برروی زمینی که آبهای زیر سطحی در بالاترین حد قرار دارد و استوار کردن جزر های ضخیم خشتی بر روی ستون های باریک سفالی با پیشرفته ترین تکنیک های مهندسی امروزی قابل مقایسه و برابری است.
بلندترین بنای خشتی جهان با بیش از 35 متر ارتفاع به نام قلعه سیب در سراوان را باید به این گنجینه ارزشمند و افتخارات معماری افزود.
کشف نخستین شی که با عنوان چشم مصنوعی شناخته می شود و همچنین جراحی جمجمه در شهر سوخته سیستان ،پیشرفت های پزشکی است که در شرق ایران زمین و در هزاره های قبل از میلاد رخ داده و باعث غرور ملی و سربلندی ایرانیان شده است.
گفتیم از تمدن و گفتیم از طبیعت شرق ایران هر چند که یک از هزار بود اما این سرزمین را مردمانی زنده نگه داشتند که به سخت کوشی و مهربانی و غیرت زبانزد شده اند .مردمانی که زبان پارسی را بر زبان قلم جاری کرده اند،پهلوانانی پرورانده اند که ایران زمین را از گزند تورانیان ناپاک و نامهربان در امان نگه داشته اند.
مردمانی که ولایت مداری آنان سرزمینشان را به پایتخت مذهبی ایران بدل کرد.حرم مطهر رضوی را چون نگینی بر تارک سرزمین خود استوار کرده و با جان و دل پذیرای زائران هشتمین اختر تابناک ولایت و امامت شده اند و این افتخار نصیبشان شد که قطعه ای از بهشت در سرزمینشان نمایان شود.آری مردمان این دیار به میهمان نوازی شهره عالمند.
انتهای پیام/