«آبیدر» بازهم آتش گرفت، مسئولین بازهم نظاره‌گر بودند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، "صبح روز چهارشنبه بود که با دیدن دود سفیدی بر فراز کوه آبیدر بازهم متوجه آتش سوزی شدم. سریعاً هرچیزی که دم دست داشتم برداشتم و پس از 20 دقیقه به محل آتش سوزی رسیدم که جمعیتی از مردم و برخی از دستگاه‌های امداد رسان برای مهار آتش در آبیدر بزرگ حضور داشتند؛ پس از چند ساعت آتش مهار شد اما بازهم قامت آبیدر به آتش کشیده شد و لکه‌ای سیاه بر صورت نگین کُردستان نقش بست."

این توصیف یکی از شهروندان سنندجی است که صبح روز چهارشنبه با دیدن آتش سوزی در کوه آبیدر به آنجا شتافت و همانند موارد قبلی آتش سوزی، به عنوان کمک مردمی در آنجا حضور یافته و آتش نشانان را در مهار آتش یاری داده است.

آتش سوزی کوه آبیدر سنندج سالیان متمادی است که به پازلی حل نشدنی برای مسئولین تبدیل گشته و هرزاچندگاهی عده‌ای مجهول الهویه قامت این کوه زیبا را در فصول گرم سال به آتش می‌کشند تا بار دیگر بی تدبیری یا بیخیالی مسئولین امر بیش از پیش نمایان شود.

اردیبهشت ماه امسال، "امیر قادری" معاون هماهنگی امورعمرانی استاندار کردستان با یادآوری زون بندی کوه آبیدر طی دو سال گذشته و واگذاری حفاظت از آن به دو دستگاه منابع طبیعی و شهرداری اظهار کرد: علاوه بر ایام عادی در روزهای تعطیل نیز، باید این دو مجموعه کار حفاظت از زون مخصوص خود را انجام بدهند.

قادری با تأکید بر اینکه فرماندهی عملیات در هنگام وقوع حریق برعهده منابع طبیعی خواهد بود و استانداری و فرمانداری ها نقش نظارتی خواهند داشت، گفته بود که نصب تابلوهای هشدار دهنده در مکان های مورد نیاز از جمله ورودی پارک آبیدر، باید انجام بگیرد.

جمعه، 12 تیرماه سال 94، تلخ‎ترین روز برای سنندجی‎ها و محیط زیست این شهر بود چراکه کوه آبیدر "نگین کُردستان" به دلایل نامعلوم آتش گرفت و بخش‌های عمده‎ای از آن به همراه جانداران و گیاهان بسیاری در مقابل چشمان مسئولین به تلی از خاک تبدیل شد.

در آن زمان سایت‌های محلی کُردستان با انتقاد شدید از دستگاه‌های مرتبط خواستار رسیدگی به این امر شدند اما در عین ناباوری با فشار بیشتر دولتی‌ها به رسانه‌های منتقد مواجه شدند!

نکته قابل تامل در آتش سوزی آبیدر، تکرار این حادثه برای چندمین بار تا آن زمان بود که مسئولین با  بی‎توجهی تمام  تنها نظاره‎گر آن بودند و با خودروهای خود به محل آتش سوزی می‎رفتند تا شاهد سوختن محیط زیست باشند و تنها بگویند که "به دلیل صعب العبور بودن و کمبود وسایل، کاری از دست ما بر نمی‎آید."

در واقع در چندین بار آتش سوزی کوه آبیدر اگر حضور به موقع مردم و دستگاه‌های مردمی نظیر بسیج و سپاه نبود، چه بسیا آتش به شهر نیز سرایت می‎کرد و خسارت‎های سنگین جانی و مالی به سنندج وارد می‎شد.

حال با گذشت چندین سال از آن آتش سوزی گسترده، بازهم سایه بی‌تدبیری دستگاه‌های مرتبط و در صدر آن ستاد بحران استان مشهود است که اینگونه قامت رعنای آبیدر به آتش کشیده می‎شود و آقایان تنها به خبر دستگیری چند نفر در این رابطه بسنده می‌کنند!

انتهای پیام/