به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، واژه معلول از آن دسته واژه هایی است که شرح لفظش با مصداق اجتماعی آن، تفاوت و فاصله فراوان دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای تفرش,معلول در لغت، آبستن معنای ناتوانی و نیاز است و در اجتماع ناظر بر صبر پیشگانی است که جزئی از توان ظاهری خود را داده اند و بسیاری بر توانمندی های پنهان خود افزوده اند.
,در ادامه این خبر، گفتگوی ما با هنرمندی تفرشی را می خوانید که اگرچه به لحاظ جسمانی دارای مشکلاتی است اما ذهن توانمند و بهره مندی از عواطف و احساسات، از او شاعری ساخته که توانسته ۲ کتاب نیز به چاپ برساند.
,مریم محمودیان، جوان هنرمند و شاعر معلول تفرشی است که تحصیلات کارشناسی خود را در رشته مدیریت به پایان رسانده است.
,
, محمودیان در خصوص انگیزه‌اش برای سرودن شعر گفت: در مراجعات هفتگی خود نزد یکی از مشاوران موسسه توانمندسازی تفرش(آقای محرابی) توانستم این حس و استعداد را در خودم شناسایی کنم.
,وی اظهار کرد: ایشان پس از شناخت شخصیت و استعدادهای درونی بنده، پیشنهاد داد تا در حوزه سرودن شعر قدم بردارم؛ من هم ابتدا با خواندن کتاب های شعر، سرودن را آغاز کردم. در حال حاضر احساس می‌کنم که توان سرودن شعر در وصف عشق به والدین به ویژه عشق به مادر و امام حسین(ع) را دارم.
,محمودیان با اشاره به خلق آثار شعری افزود: «بهترین بهانه» و «تلاطم عشق» از آثارم در حوزه شعر است. «بهترین بهانه» به چاپ سوم رسید که هزینه هر سه مرحله چاپ برایم ۱۲ میلیون ریال شد و کتاب دیگرم به مرحله دوم چاپ رسید و مبلغی معادل ۱۵ میلیون ریال برای آن هزینه کردم ولی از مبالغ پرداختی تنها ۱۵ میلیون ریال را بهزیستی توانست به من کمک کند.
,وی با اشاره به دیگر موفقیت‌های خود در عرصه نگارش گفت: تاکنون ۷۰ مقاله هم با موضوعات فیزیوتراپی، کار درمانی، روانشناسی، گفتار درمانی، چگونگی رفتار با کودکان معلول و مشکلات آنها منتشر کرده ام.
,
, وی با اشاره به اینکه والدینش تحصیلات زیادی ندارند، گفت: اگرچه والدینم تنها تا پایان مقطع ابتدایی تحصیل کرده‌اند ولی در کنار استفاده از راهنمایی های مشاوران، خانواده ام نیز مرا به سرودن شعر تشویق می کردند.
,محمودیان به زندگی روزمره اش اشاره کرد و ادامه داد: فارغ از سرودن شعر، زندگی معلولین، زندگی بسیار تکراری و خسته کننده ای است. نه تفریح، نه کاری و نه... . سعی می کنم بیشتر زمان خود را وبلاگ نویسی کنم یا اینکه به مطالعه می‌پردازم البته به مانند دیگران؛ شاید بشود گفت که شبکه های مجازی هم بخشی از زمان مرا پُر کرده است.
,وی با یادآوری این موضوع که مادر تنها مونس و سنگ صبورش است، گفت: عاشق تحصیل هستم، می خواستم به ادامه تحصیل بپردازم و فوق لیسانس بگیرم. ولی با در نظر گرفتن موقعیت زندگی خود و اینکه دیگر توان جابجایی من از عهده مادرم خارج است و پدر هم که تنها یک کارگر ساده کارخانه است و هزینه سنگین زندگی را بر دوش می‌کشد؛ به ناچار از خواسته خود دست کشیدم.
,محمودیان از دغدغه‌ها و آرزوهای کوچک و بزرگش برایمان اینگونه گفت: یکی از آرزوهایم این است که بتوانم روزی پدر و مادرم را با هزینه شخصی خود به سفر کربلا بفرستم و بتوانم با درآمد خود خانه‌ای را خریداری کنم تا دیگر نگران اسباب کشی نباشیم. آرزویی که برای هم‌نوعان خود دارم این است که مسئولین شهرستان مکانی را برای معلولین فراهم کنند که در کنار یکدیگر ساعاتی را به دور از هر گونه دغدغه ای بگذرانند.
,وی ادامه داد: اغلب افراد جامعه قضاوت صحیحی نسبت به معلولین ندارند، زمانی می توانم بگویم احساس خوشحالی می کنم که نگاه جامعه به یک معلول نگاهی مثبت اندیشانه باشد.
,محمودیان گفت: تا پیش از این، از نوع نگاه مردم نسبت به حضورم در جامعه ناراحت می شدم، اما دیگر پذیرفته ام که اجتماع آمیخته از افرادی با تفکر و ادراک متفاوت است.
,وی در خصوص مشکلاتش اظهار کرد: هزینه های درمانی و هزینه‌های چاپ کتابهایم هر کدام بخشی از مشکلاتم است ولی هیچ یک باعث ایجاد ناامیدی در من نشده است.
,این شاعره جوان تفرشی در پایان از عشق و علاقه به خانواده‌اش سخن گفت و از والدینش اینگونه تشکر و قدردانی کرد: از مادرم که تمام هستی خود را در خدمت من قرار داد تا بتوانم به اهدافم برسم و از پدرم که با وجود هر سختی تنها رزق حلال را برایمان بر سر سفره آورد تشکر می‌کنم، با روزی حلال ما را بزرگ کرد، برادری که احترامم را دارد و خواهری که بسیار در کارها کمکم می کند. اینها بزرگترین دلایلی است که سبب می شود من عاشق خانواده ام باشم و دست زحمتکش پدر و مادرم را ببوسم و برایشان آرزوی سلامتی و طول عمر داشته باشم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه