به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای هیرمند؛ رشد اجتماعی افراد دارای مراحل گوناگونی است که بحران شخصیت وآشفتگی هویت تحت تاثیر عوامل اجتماعی ، محیطی و فردی بعنوان یکی از مهمترین این مراحل همواره مطرح بوده است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای هیرمند؛,بیشتر افراد تا سنین نوجوانی و جوانی تا سن 18 سالگی هویت شخصیتی آنان شکل می گیرد و از آن زمان به بعد با محیط،بیرونی ارتباط برقرار کرده و تحت تاثیر بسیاری عوامل که در گذر زمان ودر معاشرت با دیگران تجربه می کنند رشد اجتماعی خود را تجربه می کنند و از این زمان مدام به مقایسه خود با دیگران در تمام سطوح(فردی ، اجتماعی و شخصیتی )می پردازند .
,آنان خود را در تمام ابعاد شخصیتی ، ظاهری ، وروحی روانی با دیگران مقایسه می کند،و چنانچه محدودیتهای فردی و محیطی را در قالب کمبود احساس کنند نسبت به آن واکنش نشان داده و بدون توجه به جزء بودن خود در مقایسه به کل اجتماعی که در آن قرار دارند بر اساس معیارهای خود آن را به کل جامعه ای که در آن زندگی می کنند ربط داده و کنجکاوانه به دنبال پیدا کردن هویت و حلقه مفقوده خود هستند. حال اگر در این مسیر بتوانند گامهای موفقیت آمیزی را بردارند از بسیاری اختلالات شخصیتی مبرا خواهند بود. و اگر خدای ناکرده این اختلالات در سطح عمیق تری در وجود آنان رخنه کند به نوعی بحران شخصیت مبتلا خواهند شد که تا آخر عمر ثابت خواهد می ماند و تحت عنوانی دیگر به سبب تغییراتی که در فرد بوجود می آید رشد یافته و انتقال آن به مرحله بزرگسالی (حول و حوش 30 سالگی) برای فرد اتفاق می‌افتد.
,در برخی افراد این بحران با شدت بیشتری دیده می‌شود. فرد معمولا تلاش می‌کند، انتخابها و تصمیمهای خود را مرور و وارسی کند و درستی یا نادرستی آنها را مورد ارزیابی قرار دهد. در صورتی که فرد انتخابها و اعمال گذشته خود را مطابق با معیارهای فعلی نبیند دچار آشفتگی‌های روحی ، روانی می‌شود. هرچند واکنشهای افراد در مقابل این ارزیابی‌ها متفاوت است تا جائیکه برخی به چالشهایی دست می‌زنند تا به طریقی این بحران را پشت سر بگذارند.
,از خصوصیات بارز اینگونه افراد رفتارهای بدون فکر و ناگهانی مانند : احساس پوچی ، خشم شدید، مشکل در کنترل عصبانیت و حمله ی فیزیکی ، شکاک بودن تحت تاثیر استرس شدید و اعمال خود بر اساس تجربه گذشته ، اضطراب، افسردگی ، کج خلقی ،خودانگاره ی نامتعادل واز همه مهمتر ربط دادن محدودیتهای فردی به کل اجتماع وحتی خانوادگی است .
,این افراد همیشه در حال مقایسه خود با دیگران هستند و برای فرار از این بحران ، نیازهای خود را در وجود دیگران جستجو می کنند ، از موفقیت های دیگران رنج می برند و خود را همانند فردی که خود را در قغس محبوس نموده می پندارند. بر همین اساس از فرصتهای آنی استفاده نموده و از قرار گرفتن در کنار یک شخصیت سیاسی ، فرهنگی و یا غیره لذت می برند و این بهترین روش برای رهایی از بحرانی است که تحت تاثیر عوامل محیطی ، وضعیت ظاهری ، ویا غیره آنان را می آزارد که اگر این بحران پیشرفت کند نوعی حسادت تمام وجودشان را فرا می گیرد ودر برخی موارد به انتقام گرفتن از دیگران می پردازند ضمن اینکه در تصمیمات و روابط خود با دیگران نیز ثابت نمی مانند و مدام در حال تغییر هستند .
,از آنجائیکه بیشتر افراد در سن بلوغ دچار نوعی بحران شخصیتی می شوند ، خانواده به عنوان اصلی ترین نهاد اجتماعی و رکن اساسی ، اطرافیان ، اجتماعی که فرد در آن زندگی می‌کند و یا دوستان نزدیک می‌تواند در شکل‌گیری هویت حقیقی به آنان کمک کنند.
,متاسفانه این روند همیشه خوشایند نیست و ممکن است با تغییرات رفتاری و گفتاری همراه شود که پرخاشگری و تند خویی از نکات بارز آنان است اینگونه افراد ضمن اینکه خودشان با بزرگـنمایی تعریف از خود می کنند ،دوست داران دیگران از آنان تعریف و تمجید کنند .
,برجسته ترین نقطه ضعف این افراد اینکه در مقابل نقدهای منصفانه دیگران واکنشهای تند نشان داده وبدون توجه به محیط بیرونی با قرار گرفتن در شرایط خاص و هم نشینی با افرادی که به ضعم خودشان شخصیتهای محبوب هستند دچار خود برتری بینی و نوعی غرور کاذب می شوند .
,با این حال بهترین روش برای کمک کردن به این افراد برای فرار از این بحران ، دادن اعتماد به نفس است وباید به آنان کمک شود تا انگونه که خود می خواهند فکر کنند و به زندگی خود ادامه دهند زیرا کرامت انسانی هم حکم می کند که اگر لازم شد بر خلاف میل باطنی از آنها تعریف و تمجید کرد تا هویت از دست رفته خود را بازیابند و به زندگی امیدوار ، و از بحرانی که ممکن است به واسطه کمبودهای اجتماعی ومحیطی به آن مبتلا گردند فاصله بگیرند .
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه