حمل و نقل ابرکوه تابع هیچ قانونی نیست/ رانندگان ابرکوه در شهر خود هم غریب هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرو ابرکوه، جمعی از رانندگان ابرکوه با تجمع در اتحادیه کامیون داران خواستار جامه عمل پوشاندن به خواسته هایشان از جمله: متمرکز شدن بارها، اعلام بار بر اساس نوبت، تصویب تعرفه ثابت برای کرایه بار، تُناژ و کمیسیون شدند.

 

با وجود کارخانه های ابرکوه، باز هم باید دنبال بار بگردیم
در همین راستا علی اکرمی یکی از رانندگان ابرکوهی در گفتگو با خبرنگار سرو ابرکوه، اظهار کرد: بیشترین سرمایه ای که وارد ابرکوه می شود در نتیجه تلاش رانندگان و صنعت حمل و نقل است؛ لذا این صنف باید بهترین حمایت و پشتیبانی را داشته باشند.

اکرمی تصریح کرد: رانندگان ابرکوه در طی بیشتر از 30 سال گذشته در غربت و شهرهای مختلف برای کسب روزی حلال به دنبال بار بودند اما امروز که به لطف خداوند ابرکوه دارای چندین کارخانه شده است، ما انتظار داریم انجمن رانندگان، باربری ها و فرماندار شهرستان با ما همکاری کنند تا دیگر مجبور نباشیم برای دریافت بار در این جاده های خطرناک مرتب رفت و آمد کنیم.

وی ادامه داد: چرا رانندگان ابرکوهی باید برای پیدا کردن بار دائماً در حال رفت و آمد به این طرف و آنطرف باشیم؟! چرا محل مناسبی برای متمرکز کردن و اعلام بار وجود ندارد؟! چرا یک تعرفه ثابت تو تصویب شده برای کرایه بارها وجود ندارد و هر صاحب بار هر قیمتی که خودش بخواهد تعیین می کند؟!

هیچ قانونی نیست که رانندگان ابرکوهی را حمایت کند
این راننده ابرکوهی خاطرنشان کرد: مشکل ما این است که در صنعت حمل و نقل ابرکوه هیچ گونه قانونی وجود ندارد؛ هیچ گونه نظارتی بر روی مبلغ کرایه بار، اعلام بار و حتی تُناژ بارها وجود نمی شود و هیچ قانونی نیست که رانندگان را حمایت کند.

اکرمی افزود: حتی در شهرهای کوچکی مانند اقلید که جمعیت و مساحت آن شاید به اندازه دو محله ابرکوه باشد، برای حمایت از رانندگان و رعایت عدالت قوانینی وجود دارد که به خوبی نیز اجرا می شود و اعلام بار آنها در سندیکا انجام می شود؛ اما در ابرکوه چنین قانونی وجود ندارد که بتواند عدالت را بین رانندگان، صاحبان بار و باربری ها برقرار کند. لذا گاهی درآمد و سرمایه ای که باید به مردم همین شهر تعلق گیرد، نصیب افراد غیر بومی می شود.

وی اذعان کرد: ما نیز از دیگران جدا نیستیم و انتظار داریم قانونی که در سایر شهرها اجرا می شود در ابرکوه نیز وجود داشته باشد؛ تمام خواسته ما متمرکز شدن بارها در یک مکان مشخص و اعلام بار بر اساس نوبت است تا مجبور نباشیم برای پیدا کردن بار به  تک تک باربری ها مراجعه کنیم، تصویب یک تعرفه مناسب و ثابت برای کرایه بار، تُناژ و کمیسیون باربری ها می باشد.

 

صاحب بار به جای قانون، قیمت تعیین می کند
در ادامه محمد رضا صفاری یکی دیگر از رانندگان ابراز کرد: ما خواستار وضع یک قانون مناسب برای حمل و نقل در ابرکوه هستیم که در این رابطه وقتی به انجمن مراجعه می کنیم، می گویند کتباً درخواست دهید، وقتی درخواست می دهیم ترتیب اثر داده نمی شود. درخواست خود را حتی به فرمانداری و استانداری نیز ارسال کرده ایم اما نتیجه ای نداشته است. از زمانی که کارخانه های ابرکوه راه اندازی شده است پیگیر این جریان هستیم.

صفاری گفت: صاحب بار به باربری ها می گوید، بار مرا فقط با فلان کرایه ارسال کنید، زمانی هم که ما مراجعه می کنیم می گویند کرایه همین است اگر می خواهی ببر اگر هم نمی خواهی به دیگری می دهیم. برای این منظور هیچ تعرفه ثابت و نظارتی  وجود ندارد و عملاً این صاحب بار است که به جای قانون هر قیمتی دلش بخواهد تعیین می کند؛ مثلاً در دو کارخانه آرین سرام و کوثر که فاصله میان آنها بیشتر از 200 متر نیست، قیمت بار بعضاً تا یک میلیون ریال متفاوت است.

 

هیچ نظارتی بر میزان کمیسیون باربری ها نیست/ رانندگان ابرکوه چندین روز بیکارند در حالی که غیر بومی ها بار می گیرند
حمید زارع دیگر راننده این شهرستان عنوان کرد: مشکل ما این است که بارها در یک مکان متمرکز نیست و ما باید همیشه با ماشین بین باربری ها در رفت و آمد باشیم تا ببنیم کدام بار دارند. گاهی باربری ها بار آماده دارند اما کتمان می کنند و تا بتوانند آن را با  کرایه کمتر و یا کمیسیون بیشتر به رانندگان دیگر بدهند.

زارع تصریح کرد: مسئله دیگر اینکه وقتی بار می زنیم باسکول کوثر حاضر نیست، ماشین را باسکول کنند و بعضا در جاده دچار مشکل می شویم. باربری ها هر طور که بخواهند کمیسیون می گیرند و درخواست ما این است که برای این مورد قانونی وضع شود و درصد کمیسیون آنها مشخص باشد.

وی افزود: تُناژ بار یک تریلی 22 تُن است اما گاهاً باربری ها تا 26 تُن هم بار می زنند اما می خواهند با همان کرایه 22 تُن بفرستند. عدم وجود مکانی مناسب برای نوبت دهی و ضایع شدن حقوق رانندگان نیز یکی از مشکلات اساسی است که درخواست رسیدگی به آن را داریم. چرا که می بینیم برخی از رانندگان ابرکوه روزها منتظر بار هستند در حالی که رانندگان غیر بومی به صورت تلفنی نوبت می گیرند و از بار نرسیده صاحب بار می شوند.

 

انتظار حمایت از مسئولین برای تداوم صنعت حمل و نقل ابرکوه
محمد محبی نیز در تأیید صحبت های همصنفان خود گفت: رانندگان ابرکوه سال هاست که جان خود را کف دست گرفته و در جاده های خطرناک و در ریار غربت برای تداوم صنعت حمل و نقل این شهرستان و کسب روزی حلال تلاش می کنند، امروز خواسته هایی دارند که کاملاً قانونی و منطقی است.

محبی افزود: امروز که در ابرکوه چندین کارخانه دایر شده است، رانندگان این شهر انتظار دارند که حداقل از سوی مسئولین حمایت شوند و حداقل برای شهر خود خدمت کنند. وقتی ما به شهرهای دیگر می رویم تا رانندگان بومی خودشان بار نزنند به ما که در آن شهر غیر بومی هستیم اجازه بارگیری نمی دهند، اما از سوی دیگر در ابرکوه هم که شهر خودمان است داستان برعکس است و رانندگان غیر بومی در اولیت هستند.

وی ضمن بیان مجدد خواسته های صنف رانندگان گفت: انجمن صنف رانندگان واسطه میان سازمان حمل و نقل و راننده است، لذا باید با یکدیگر تعامل داشته و مشکلات فعلی را پیگیری کنند.

انتهای پیام/ م.ف

 

 

 

انتهای پیام/

 

با وجود کارخانه های ابرکوه، باز هم باید دنبال بار بگردیم
در همین راستا علی اکرمی یکی از رانندگان ابرکوهی در گفتگو با خبرنگار سرو ابرکوه، اظهار کرد: بیشترین سرمایه ای که وارد ابرکوه می شود در نتیجه تلاش رانندگان و صنعت حمل و نقل است؛ لذا این صنف باید بهترین حمایت و پشتیبانی را داشته باشند.

اکرمی تصریح کرد: رانندگان ابرکوه در طی بیشتر از 30 سال گذشته در غربت و شهرهای مختلف برای کسب روزی حلال به دنبال بار بودند اما امروز که به لطف خداوند ابرکوه دارای چندین کارخانه شده است، ما انتظار داریم انجمن رانندگان، باربری ها و فرماندار شهرستان با ما همکاری کنند تا دیگر مجبور نباشیم برای دریافت بار در این جاده های خطرناک مرتب رفت و آمد کنیم.

وی ادامه داد: چرا رانندگان ابرکوهی باید برای پیدا کردن بار دائماً در حال رفت و آمد به این طرف و آنطرف باشیم؟! چرا محل مناسبی برای متمرکز کردن و اعلام بار وجود ندارد؟! چرا یک تعرفه ثابت تو تصویب شده برای کرایه بارها وجود ندارد و هر صاحب بار هر قیمتی که خودش بخواهد تعیین می کند؟!

هیچ قانونی نیست که رانندگان ابرکوهی را حمایت کند
این راننده ابرکوهی خاطرنشان کرد: مشکل ما این است که در صنعت حمل و نقل ابرکوه هیچ گونه قانونی وجود ندارد؛ هیچ گونه نظارتی بر روی مبلغ کرایه بار، اعلام بار و حتی تُناژ بارها وجود نمی شود و هیچ قانونی نیست که رانندگان را حمایت کند.

اکرمی افزود: حتی در شهرهای کوچکی مانند اقلید که جمعیت و مساحت آن شاید به اندازه دو محله ابرکوه باشد، برای حمایت از رانندگان و رعایت عدالت قوانینی وجود دارد که به خوبی نیز اجرا می شود و اعلام بار آنها در سندیکا انجام می شود؛ اما در ابرکوه چنین قانونی وجود ندارد که بتواند عدالت را بین رانندگان، صاحبان بار و باربری ها برقرار کند. لذا گاهی درآمد و سرمایه ای که باید به مردم همین شهر تعلق گیرد، نصیب افراد غیر بومی می شود.

وی اذعان کرد: ما نیز از دیگران جدا نیستیم و انتظار داریم قانونی که در سایر شهرها اجرا می شود در ابرکوه نیز وجود داشته باشد؛ تمام خواسته ما متمرکز شدن بارها در یک مکان مشخص و اعلام بار بر اساس نوبت است تا مجبور نباشیم برای پیدا کردن بار به  تک تک باربری ها مراجعه کنیم، تصویب یک تعرفه مناسب و ثابت برای کرایه بار، تُناژ و کمیسیون باربری ها می باشد.

صاحب بار به جای قانون، قیمت تعیین می کند
در ادامه محمد رضا صفاری یکی دیگر از رانندگان ابراز کرد: ما خواستار وضع یک قانون مناسب برای حمل و نقل در ابرکوه هستیم که در این رابطه وقتی به انجمن مراجعه می کنیم، می گویند کتباً درخواست دهید، وقتی درخواست می دهیم ترتیب اثر داده نمی شود. درخواست خود را حتی به فرمانداری و استانداری نیز ارسال کرده ایم اما نتیجه ای نداشته است. از زمانی که کارخانه های ابرکوه راه اندازی شده است پیگیر این جریان هستیم.

صفاری گفت: صاحب بار به باربری ها می گوید، بار مرا فقط با فلان کرایه ارسال کنید، زمانی هم که ما مراجعه می کنیم می گویند کرایه همین است اگر می خواهی ببر اگر هم نمی خواهی به دیگری می دهیم. برای این منظور هیچ تعرفه ثابت و نظارتی  وجود ندارد و عملاً این صاحب بار است که به جای قانون هر قیمتی دلش بخواهد تعیین می کند؛ مثلاً در دو کارخانه آرین سرام و کوثر که فاصله میان آنها بیشتر از 200 متر نیست، قیمت بار بعضاً تا یک میلیون ریال متفاوت است.

هیچ نظارتی بر میزان کمیسیون باربری ها نیست/ رانندگان ابرکوه چندین روز بیکارند در حالی که غیر بومی ها بار می گیرند
حمید زارع دیگر راننده این شهرستان عنوان کرد: مشکل ما این است که بارها در یک مکان متمرکز نیست و ما باید همیشه با ماشین بین باربری ها در رفت و آمد باشیم تا ببنیم کدام بار دارند. گاهی باربری ها بار آماده دارند اما کتمان می کنند و تا بتوانند آن را با  کرایه کمتر و یا کمیسیون بیشتر به رانندگان دیگر بدهند.

زارع تصریح کرد: مسئله دیگر اینکه وقتی بار می زنیم باسکول کوثر حاضر نیست، ماشین را باسکول کنند و بعضا در جاده دچار مشکل می شویم. باربری ها هر طور که بخواهند کمیسیون می گیرند و درخواست ما این است که برای این مورد قانونی وضع شود و درصد کمیسیون آنها مشخص باشد.

وی افزود: تُناژ بار یک تریلی 22 تُن است اما گاهاً باربری ها تا 26 تُن هم بار می زنند اما می خواهند با همان کرایه 22 تُن بفرستند. عدم وجود مکانی مناسب برای نوبت دهی و ضایع شدن حقوق رانندگان نیز یکی از مشکلات اساسی است که درخواست رسیدگی به آن را داریم. چرا که می بینیم برخی از رانندگان ابرکوه روزها منتظر بار هستند در حالی که رانندگان غیر بومی به صورت تلفنی نوبت می گیرند و از بار نرسیده صاحب بار می شوند.

انتظار حمایت از مسئولین برای تداوم صنعت حمل و نقل ابرکوه
محمد محبی نیز در تأیید صحبت های همصنفان خود گفت: رانندگان ابرکوه سال هاست که جان خود را کف دست گرفته و در جاده های خطرناک و در ریار غربت برای تداوم صنعت حمل و نقل این شهرستان و کسب روزی حلال تلاش می کنند، امروز خواسته هایی دارند که کاملاً قانونی و منطقی است.

محبی افزود: امروز که در ابرکوه چندین کارخانه دایر شده است، رانندگان این شهر انتظار دارند که حداقل از سوی مسئولین حمایت شوند و حداقل برای شهر خود خدمت کنند. وقتی ما به شهرهای دیگر می رویم تا رانندگان بومی خودشان بار نزنند به ما که در آن شهر غیر بومی هستیم اجازه بارگیری نمی دهند، اما از سوی دیگر در ابرکوه هم که شهر خودمان است داستان برعکس است و رانندگان غیر بومی در اولیت هستند.

وی ضمن بیان مجدد خواسته های صنف رانندگان گفت: انجمن صنف رانندگان واسطه میان سازمان حمل و نقل و راننده است، لذا باید با یکدیگر تعامل داشته و مشکلات فعلی را پیگیری کنند.

انتهای پیام/ م.ف

 

 

 

 

 

 

انتهای پیام/