روند رکورد شکنی کردستان و بی‌تفاوتی مسؤولین

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، مللی که از قدمت تاریخی، اصالت نژادی، هویت فرهنگی و تکثر بزرگان مرز شکن برخوردارند در این زمینه بیشتر تلاش می کنند زیرا به سان یک سنت حسنه در منش فردی و عرف اجتماعی آنان ریشه دوانده است. ملت کورد در زمره این ملل قرار دارد که برای اثبات این ادعا می توان به تربیت ابرمردان شهیر در تمام زمینه ها اشاره کرد که مانند خورشید تابان در تاریخ دنیا فروغ بخشی کرده و سبب افتخار جهان اند. در هیچ زمینه و عرصه ای نیست که کورد در مدار سرآمدان اصلی جا خوش نکرده باشند نمونه بسیار است اما امکان اشاره به همه نیست ولی برای مدرک اشاره می کنم به تعدادی معدود در سده اخیرازجمله پروفسور پرتوماه در عرصه فیزیک، استاد عبدالباسط در حوزه قرائت قرآن، امید کوردستانی در فضای مجازی، فردین صادق ایوبی در طراحی، هادی ضیاءالدینی در مجسمه سازی، شیرکو بیکس امپراطور شعر دنیا، شیخ حسام الدین سراج الدینی نقشبندی مشهور به شاه عرفان روم و عجم، شیخ عثمان سراج الدینی نقشبندی ابرمرد درمانگر سرطان، مجید خان قالقالی بزرگمرد سفره و سخاوت، بهاءالدین ادب نامدار مهندسی و پیمانکاری و ....

دهه اخیر کوردستان شاهد رشد گرایش به رکورد شکنی های ورزشی بود و بسیاری از چهره های ورزشی کورد با وصف وجود تبعیض در تقسیم امکانات و حمایتها توانستند با اتکا به توانایی ذاتی، عرف کوردی و عشق درونی تمام موانع جهان سومی را شکسته و به رکورد دست یابند تا آنجا که در مواردی مهاجرت به دیار غربت و استفاده از فضای مناسب خارج را بستر رسیدن به مقصود قرار دادند که نمونه بسیار اما جرات برای اشاره کم است.

مشکل اساسی کم نتیجه و بی نتیجه ماندن این استعداد و گرایش عوامل متعددی دارد که بخشی از آن برمیگردد به توانایی های مالی اشخاص و بخشی دیگر تعلق دارد به عدم حمایتهای دولتی که ضرورت گسترش حمایت نهادهای متولی در شرایط حاضر کاملا درک می شود و باید رویکرد خود را در این زمینه تغییر دهند تا بتوان افراد مشتاق به رکورد شکنی با حداقل دغدغه خاطر در مدار قرار گیرند.

یکی از جوانان مستعد و مشتاق کوردستانی سالار علی‎ویسی است که بارها استعداد خود را به اثبات رسانده اما موانع مذکور مانع دستیابی وی به هدف شده است و اگر چنین پیش رود توانایی های وی به هدر می رود.

وی متولد 1369 و دارای مدرک دیپلم برق است که در گفتگو با خبرنگار ما گلایه از ادرات متولی را نقطه شروع سخنانش قرار داد و گفت: تمام استعدادهای جسمی و روانی رکورد شکنی را در وجودم احساس می کنم و بارها این امر را به اثبات رسانده ام اما دریغ از توجه دستگاههای متولی که این بی توجهی ها سبب از دست رفتن استعداد، فرصت و افتخارات بسیاری از جوانان امثال من شده است که در جای خود خسارات متنوعی بر جای می گذارد و در مواردی این زیانها غیر قابل جبران می باشد زیرا توان رکورد شکنی دایمی نیست و بعد از مدت خود از دست می رود.

علی‎ویسی افزود: جوانان بسیاری در کشور داریم که امکان کسب افتخارات بزرگی برای ملت و میهن خویش دارند اما نبود حمایت از آنها باعث از دست رفتن استعداد، سرخوردگی مستعد و دلزدگی سایرین شده است که در مواردی افراد ناچار به خروج از کشور و ثبت افتخار به نام دیگر کشورها می شوند که خواسته قلبی آنها نیست اما شرایط آنان را ناچار به این اقدام می کند زیرا هر کسی آرزو دارد تا این موارد را به نام میهن خویش ثبت نماید، چرا چنین عمل می شود را من نمی دانم.

وی اظهار کرد: واقعا نمی توان باور و تحمل کرد که بابت عدم اختصاص هزینه ای کوچک یک استعداد بزرگ و یک افتخار کم یاب را از کشور و ملت دریغ نمود من معتقدم چنین ادارات و مسئولانی باید مورد بازخواست قرار داد و از این گونه رفتارهای نامناسب جلوگیری کرد.

وی در مورد اقدامات خود در عرصه رکورد شکنی گفت: تا کنون 3 بار برای رکورد شکنی اقدام کرده ام از جمله 9 ساعت و نیم مشت زنی با زبان روزه در سال 92 و 24 ساعت و 5 دقیقه مشت زنی بدون توقف در سال 94 که هر دو مورد ثبت جهانی شده اند.

علی‎ویسی تصریح کرد: سال 93 از رکورد داران کشور تقدیر شد که تنها کوردستانی حاضر در آن من بودم.

وی با انتقاد از مدیریت استان در راستای حمایت از نخبگان تمام حوزه ها به ویژه ورزش گفت: تا زمانی که وارد عرصه رکورد زنی و رکورد شکنی نشده بودم نمی دانستم که مسئولین ادارات و مدیریت استان تا این اندازه نسبت به نخبگان و نوابغ بی توجه هستند اما زمانی که وارد این عرصه شدم و از نزدیک شاهد بی توجهی به خود و دیگران شدم واقعا متاسف شدم هم برای خودم و هم برای سایرین و این را یک ناجوانمردی در حق استعدادهای ورزشی و غیر ورزشی می دانم که می توانند نقش مثبت در توسعه کشور و منطقه بازی کنند زیرا نباید توسعه را تنها در اقتصاد خلاصه نمود چون عدم توجه به بخشهای غیر اقتصادی بدون شک توسعه را به چالش می کشد. جالب است بدانید که در بسیاری موارد مسئولین حتی از یک تقدیر و استقبال از بازگشت ورزش کاران هم دریغ می کنند.

 علی‎ویسی خاطر نشان کرد: اخیرا در یک حرکت ورزشی فاصله گردنه صلوات آباد تا قله آبیدر را با دو طی نمودم که جا دارد اینجا تشکر کنم از شورای شهر و دکتر فخری شهردار سنندج که با تشویق های خاص از بنده حمایت کردند.

انتهای پیام/