به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای ارومیه،در این مراسم که حاشیه های آن بر متنش چربش داشت، مولاوردی، علی رغم از قطع چندباره صحبت هایش توسط دانشجویان حامی دولت که نسبت به برآورده نشدن وعده های روحانی اعتراض داشتند، سخنرانی حدود نیم ساعته ای را انجام داد که مضمون کلی آن انتقاد از عملکرد دولت احمدی نژاد و القای این مساله بود که اگر ما نبودیم وضعیت از اینی که هست هم بدتر شده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای ارومیه,در ابتدای برنامه و پیش از شروع سخنرانی وی، نمایندگان تشکل های دانشجویی برگزار کننده مراسم به سخنرانی پرداختند.
,آن چه که در سخنان این دانشجویان و در واکنش های اعضا و حامیان آن ها در سالن قابل تامل بود، قدم گذاشتن در مسیر عده ای بود که پیش تر عده ای در دهه هفتاد امتحان خود را پس داده اند.
,در یکی از این صحبت ها، نماینده انجمن اصلاح طلب دانشگاه صنعتی ارومیه، ابتدا ضمن انتقاد از عملکرد اقتصادی دولت یازدهم و اشاره به عدم موفقیت آن در خروج از رکود، برخی مطالبات معیشتی را نظیر لزوم صرف نظر دولت از اصلاحیه قانون کار که موجب تشدید مشکلات قشر کارگر خواهد شد را مطرح کرد.
,وی در ادامه گلایه کرد که برخی انقلاب را فقط برای خود می خواهند اما در پایان صحبت هایی را در حمایت از سران فتنه و مساله حصر ایراد کرد.
,سخنانی که در حضور برخی مسئولین از جمله معاون رئیس جمهور و معاون سیاسی امنیتی استاندار آذربایجان غربی گفته می شود که با عکس العمل هیجانی و سوت و کف معدود دانشجویان عضو این تشکل ها که در سالن حاضر شده بودند نیز مواجه شد.
,رفتارها و سخنانی که بیشتر به تقلیدی کاریکاتورگونه و ضعیف از میتینگ های دفتر تحکیم وحدت در دهه 70 شباهت داشت!
,این طیف تندرو در مدت فعالیت خود هیچ گاه درک درستی از مصالح ملی به دست آورد و با تحمیل هزینه های بسیار زیاد به کشور و حتی خود اصلاحات، جنبش دانشجویی را در مقطعی تا لبه پرتگاه پیش برد.
,از آن رویکرد افراطی امروز تنها خاطره تلخ سخنرانی های ضد ایرانی و ضد اسلامی، تحصن و تحریم انتخابات و 18 تیر به جا مانده و بخش عمده ای از فعالین آن دوره از رسانه های دشمن سر در آورده اند. یکی از آخرین نمونه های آن سخنرانی یکی از اعضای ادوار دفتر تحکیم وحدت در گردهمایی گروهک تروریستی منافقین است.
,اکنون اما این که چرا عده ای دانشجو می خواهند پا جای پای آنان بگذارند بسیار تعجب برانگیز است.
,چگونه می توان توامان هم ادعای انقلابی گری کرد و هم از کسانی که آشکارا فعالیت براندازانه یا تلاش برای تضعیف نظام داشتند حمایت به عمل آورد؟!
,این دو ادعا به هیچ وجه قابل جمع با یکدیگر نیستند. فرمایشات صریح مقام معظم رهبری و وصیتنامه الهی سیاسی امام خمینی به عنوان میزان و مبنای انقلابی گری در دسترس است.
,نمی شود از کسانی که آشکارا شاخصه های "دشمن" و "منافق" در آنان دیده می شود و هوادارانشان را برای سر دادن شعارهای صریح علیه نظام به خیابان دعوت کرده اند، قهرمان ساخت و همزمان گفت که ما دلمان برای معیشت مردم می سوزد و ما هم خود را انقلابی می دانیم!
,آن دانشجویی که سو شرت "من عاشق لس آنجلس" هستم به تن داشت و برای سران فتنه و صحبت های سخنرانان سوت و کف می زد خود گویای میزان سخنیت این مراسم با معیارهای انقلاب اسلامی بود!
,سرانجام کسانی که پیش تر در این مسیر گام گذاشته اند بر کسی پوشیده نیست. عاقلان از آن عبرت می گیرند و کسانی که قصد عبرت گرفتن ندارند، محکوم به تکرار سرنوشت آنان، یعنی تباهی دنیا و آخرت هستند!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه