به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ کلامی چند با آقای رستمی در نوشتار انتقادی ایشان در مورد یادواره شهدای منطقه چهاردولی؛ در همین ابتدای کلام بدون هیچ مقدمه ای و بدون نیاز به اثبات موضوع حکم به کج اندیشی صادر کرده اید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای سیدجمال,و بعد کج‌اندیشی را تشریح کرده‌اید به اینکه "به‌جای دعوت از فرماندهان دوستان و همسنگران شهدای شهر میکروفن را به دست خطیبان ناآشنا به شهدا و فرهنگ اسدآباد می‌دهند" ؛ وقتی در چهارمین کلمه از نوشتار خود با واژه کج اندیشی به کلیت قاعده برگزاری یادواره حمله می‌آورید و پیشنهاد اصلاح می‌دهید؛ مخاطب انتظار دارد که شما مواد و قواعدی کلی و اساسی برای تصحیح رویه فعلی برگزاری یادواره‌ها داشته باشید ولیکن بلافاصله وارد بحث حوزه ی اسدآباد می‌شوید و قاعده ای را مطرح می‌کنید که نه‌تنها خیلی قابل‌اجرا نیست بلکه خود شما بارها و بارها قطعاً" به هنگامی‌که در مناطق و شهرستان‌های دیگر در یادواره‌ها میکروفون به دست شده اید موید رویه فعلی و ناقض قاعده پیشنهادی بوده‌اید.
,به نظر شما اگر طی 28 سال گذشته و در اثر تکرار یادواره‌ها، تنها و تنها از فرماندهان، دوستان و همسنگران شهدای شهر اسدآباد که آشنا به فرهنگ و شهدای این شهر بودند، دعوت میشد آنها به تکرار نمی‌افتادند؟
,در ادامه نگاه منفی بافانه که با واژه کج‌اندیشی شروع کرده‌اید، وقت شریف مردم و کارمندان دولت را اشغال شده و تضییع گشته معرفی می‌کنید؛ درصورتی‌که یادواره شهدا مؤلفه‌های متعددی مانند فضاسازی، پخش کلیپ و سرود، استفاده از نمایشگاه‌های مختلف و... تشکیل شده است که یک بخش آن سخنرانی است و نه همه ی قسمت‌های یادواره، ولیکن با این مسئله که سخنران اسدآبادی نبوده کلیت این یادواره و یادواره‌های ازاین‌دست را به زیر سؤال برده و بی‌اثر میدانید.
,در بند دوم برای سخنران، چارچوب تعریف می‌کنید که صرفاً باید وارد حوزه فرهنگ شهادت شده و به هیچ وجه از سیاست صحبت نکند و نقدی بر حال نداشته باشد و اگر می‌خواهد این کار را انجام بدهد لازم است که از قبل برای مردم بیان ماجرا را داشته باشد تا مشخص شود مردم تمایلی به حضور دارند یا ندارند !!
,در نقد این بند از یادداشت شما باید گفت ازنظر جنابعالی فرهنگ شهادت چه معنا و مفهومی دارد که آن فرهنگ را بایستی از فضای اسلامی انقلابی تفکیک کرد و بسته بندی شده تحویل مردم داد؟
,آیا آن فرهنگ بر مبنای آموزش‌های قرآنی اسلامی تشیع علوی و اصول و ارزش‌های انقلاب اسلامی مستقر نگردیده بود؟
,آیا پیام شهدا جدای از معرفت افزایی و بینش دینی و بصیرت انقلابی بود؟ آیا در فرهنگ شهدا سیاست عین دیانت و دیانت عین سیاست نبود؟
,آیا اصولاً" شهدا درگذشته تاریخ باقی‌مانده‌اند یا شمع تاریخ و شمع محفل بشریت‌اند؟
,در مورد پیشنهادی جنابعالی همچنین جای این سؤال باقی است که چگونه نهی مؤکد شما بر اساس ابلاغ قبل از وقوع، مجاز می‌گردد؟ چرا که اگر بیان وضع و شرایط فعلی دولت‌ها، سیاست‌بازی محسوب شده و خروج از دایره فرهنگ شهادت است، ابلاغ پیش از اجرا چگونه آن امر نهی پذیر را به دایره فرهنگ ایثار و شهادت برمی گرداند.
,بند سوم را باید برگزار کننده پاسخگو باشد که آیا اسنادی دال بر ایثارگری برادر اهوازیان دارد یا خیر انشاءالله که دست اندرکاران امر برای تنویر افکار عمومی شمه ای سوابق ایشان را در دسترس اطلاع مطالبه گران قرار خواهند داد.
,اینکه در بند چهار باز بعنوان یک حکم کلی همگان را احاله داده اید به یادواره سردار شهیر علی چیت سازیان، مجدد جای سؤال جدی است، زیرا این نمونه به‌عنوان یک قاعده کلی، برای عدم صحت تمامی یادواره‌ها تلقی نمی‌گردد و اگر این‌گونه باشد، تمام برگزارکنندگان یادواره های شهدا (که جنابعالی در بعضی حضور داشته و بلکه دخیل بوده اید) به خطا رفته اند.
,دربند پنجم مجدداً محتوای سخنرانی را نقد کرده‌اید، منتهی این دفعه از منظر "حق‌الناس" ؛ جهت استحضار جنابعالی لازم است عرضه داشته باشیم که بیان مباحث کلی و صدور احکام مسلم بدون تعیین مصداق امر غیرمنطقی و بلکه غیر مقبول است.
,شما می‌توانستید به‌جای اینکه بر مبنای سلیقه سیاسی خود و پیش فرضی که منتج از طیف‌بندی سیاسی‌تان است، ( و نقد دولت گذشته را مقبول و نقد دولت فعلی را مذموم می‌داند) به فحوی کلام سخنران اشاره می‌نمودید و در مقابل بخش‌هایی از سخنانی که ایشان مطرح نموده و شما استدلالی بر رد آن دارید، را بیان کرده و قضاوت را به همان جماعتی واگذار می‌کردید که مستمع سخنان مطروحه بوده و اکنون دلیل شما را نیز با آن تطبیق داده بودند، نه اینکه بدون طرح ادعا، سخنان مطرح‌شده را مصداق کذب و تضییع وقت و حق‌الناس مطرح نموده و انتظار داشته باشید، رأی صادره از محکمه‌ی شما ملاک عمل سایرین نیز قرار بگیرد.
,در آخر آن‌گونه که در این مدت کوتاه آشنایی با افکار و اندیشه‌ی جنابعالی به دستمان رسید، مطلع شدیم که شما برخلاف دیدگاه مطروحه‌تان در هر جا که فرصت کرده‌اید حضور پیدا کرده و بدون آشنایی به فرهنگ آن نقطه یا شناخت حضوری از آن شهدا قلم‌فرسایی کرده و میکروفن به دست گرفته و حتی مجری‌گری هم کرده‌اید و همین برای ما جای سؤال است که چگونه برخلاف این عقیده و باورتان فرصت نوشتار و گفتار را به فرماندهان، دوستان و آشنایان شهدای آن مناطق نداده‌اید درحالیکه آنها به‌زعم شما ارجح بوده‌اند.
,امید که دوستان، فارغ از نگاه های تنگ سیاسی، و بقول معروف، نیمه پر لیوان را دیده و اگر خدا قوت و خسته نباشید به دست‌اندرکاران این یادواره‌ها (که در این وانفسای تهاجم فرهنگی در پیشانی جنگ نرم ایستاده و علم فرهنگ ایثار و شهادت را بی هیچ چشم داشتی به‌دوش می‌کشند) نمی‌گویند لااقل با منفی‌نگری و سیاه‌نمایی خستگی را بر تن رنجور آنان باقی نگذارند.
,یادداشتی از یکی از مخاطبان سایت
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه