به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل پیک دانشجو مجتبی صولتی فعال فرهنگی استان گیلان در یادداشتی نوشت:روزهایی ناخوشایند بر شهرمان گذشت.از گوشه وکنار شهرمان نواهایی عجیب و غریب و تک مضراب هایی خارج از دستگاه به گوش رسید. آن هم از حنجره آدم هایی که باید داد کارگران بی حقوق و پروژه های ناتمام شهرمان و کارگران بی حقوق و خیابان ها و معابر خراب را بستانند و رسالت دانشگاهی را دنبال کنند که امید انقلاب بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیک دانشجو ,از آقای نماینده ای که رخ به رخ نائب امام زمان علیه السلام ایستاد تا شهردار مورد حمایت او که سخنی تلخ بر زبان راند و سودای جمع کردن تابلوهای نام شهدا از سر کوچه های شهرمان را بیان کرد تا برسیم به رئیس دانشگاهی که کاری کرد که برخی غرب زده های وطن فروش آرزویش را داشتند ولی جرئت انجام آن را نه!
,برایم سئوال ایجاد شده که بزرگان شهرمان چه کسانی هستند؟ آیا بزرگتری نداریم یا اینکه داریم و این موضوعات در اولویت کارشان نیست؟
,روزی که حجت الاسلام دکتر رفیعی حرف حقی را زد و امر به معروف کرد، حتی تریبون های شهرمان هم سنگری شدند و سینه اش را نشانه رفتند، ولی وقتی نماینده شهرمان که مردم را در ماجرای دکتر رفیعی به تجمع فراخوانده بود، در صحن علنی مجلس قند در دل ضد انقلاب خارج نشین و دشمنان داخلی آب کرد برخی مسئولین شهرمان روزه سکوت گرفتند!
,وقتی شهردار منطقه پنج سخن از مخالفت با نصب تابلوی نام شهدا در کوچه های شهرمان گفت چرا رگ غیرت مسئولین شهرمان، به جز عده ای محدود بیرون نزد؟وقتی در جهاد دانشگاهی رشت آن اتفاق زشت رخ داد، چرا دم فرو بستند و سکوت کردند؟
,نگرانم… دلم می لرزد…
,هر کدام از این موضوعات تلخ پس از مدتی فراموش می شود بدون عذرخواهی آقایان!چه تضمینی است آقایان حرف های سخیف و کارهای زشت خودشان را تکرار نکنند؟آیا کسی نیست توی دهن آقایان بکوبد؟تا کی باید منتظر عقب ماندن مسئولان و سبقت مردم انقلابی باشیم؟
,انگار برای شهرمان ۸دی دیگری لازم است…
]
ارسال دیدگاه