چرا از مسئولین انتقاد می کنید؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از باوی نیوز؛سلام علیکم

سوال بالا همیشه جزو سوال های ثابت تعدادی از مردم بعد از سخنرانی در بالای منبر یا بعد از نوشتن یک یادداشت انتقادی است که بصورت حضوری یا در فضای مجازی از ما پرسیده می شود.

در جواب این سوال چند مقدمه رو ذکر خواهیم کرد که شاید تعجب شما را برانگیزد:

مقدمه اول این است که در جامعه امروزی حق را دو دستی به شما تقدیم نخواهند کرد و اگر سکوت کنید قطعا حق شما پایمال خواهد شد و با روی خوش و مهربانی نمی شود حق خود را ستاند و باید وارد کار سیاسی شویم و سیاست برای ما مهم باشد چرا که دین از سیاست جدا نیست.

️پیامبر اسلام (ص) قبل از بعثت هم اخلاق خوب داشتند، اما چرا کسی با ایشان دشمنی نمی‌کرد؟

اگر به اخلاق شخصی پیامبر(ص) بپردازیم ولی دربارۀ سیاست‌ورزی و سیرۀ سیاسی ایشان تأمل نکنیم، کار نابه‌جایی است؛ چرا قبل از بعثت کسی با ایشان جنگ نکرد؟ پس دعوا سرِ اخلاق پیامبر(ص) نبود، بلکه بعد از بعثت، چون سیاست‌ورزی پیامبر(ص) در عرصۀ جامعه شروع شد، دشمنی با ایشان هم شروع شد.

حال طبیعی است اگر کسی وارد فضای سیاسی شود و باب انتقاد را باز کند قطعا مورد هجمه دشمنان زیرک و دوستان نادان خواهد شد و او را متهم به سیاسی بودن و فاصله گرفتن از دین می کنند درست همان کاری که با پیامبر اکرم(ص) انجام دادند تا پیامبر اسلام را منزوی کنند.

مقدمه دوم اگر میخواهید شهری آباد و پیشرفته داشته باشید باید مسئولین و سیاستمداران آن شهر قوی و مورد اعتماد باشند.

حال سوال اینجاست که مردم به کدام سیاست‌مدار اعتماد می‌کنند؟

امیرالمؤمنین(ع): در جنگ‌ها وقتی کار سخت می‌شد، پیامبر(ص) اهل‌بیت خودش را جلو می‌فرستاد تا بقیه سالم بمانند.

پیامبر(ص) از خودش مایه می‌گذاشت و خانواده‌اش را فدا می‌کرد، نه اینکه برای خود و خانواده‌اش غنائم جمع کند!

سیاست‌مداری که با نزدیکانش با رفق و مدارای بیشتری برخورد کند به درد جامعه اسلامی نمی خورد (درست همان کاری که مسولین امروز در شهر انجام میدهند)

خدا پیامبر(ص) را به‌عنوان اسوه برای ما معرفی فرموده. الان کدام ویژگی ایشان برای جامعه بیشتر لازم است؟ الان جامعه بیش از هر چیز به سیاستمداران و سیاست‌گذاران خوب نیاز دارد. زیرا حیات جامعه دست اینهاست و اینها هستند که بیش از دیگران باید صحیح رفتار کنند و الا یک کارگر یا کاسب معمولی، اگر عیبی هم در کارش باشد یا نباشد، به تنهایی چقدر در جامعه اثر دارد؟!

هر موقع یاد تقوا افتادید، اول ‌یاد سیاستمداران بیفتید، وقتی یاد امر به معروف و نهی از منکر افتادید، اول یاد سیاستمداران بیفتید، وقتی یاد ایمان و صداقت و خوبی‌ها افتادید، اینها را اول سیاستمداران جامعه-ب ه‌عنوان قله‌های جامعه- باید داشته باشند.

امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: «در جنگ‌ها وقتی کار سخت می‌شد، پیامبر(ص) اهل‌بیت خود را جلو می‌فرستاد تا سایر مردم سالم بمانند!» (کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ‏ وَ أَحْجَمَ‏ النَّاسُ،‏ قَدَّمَ‏ أَهْلَ‏ بَیْتِهِ‏ فَوَقَى بِهِمْ أَصْحَابَهُ حَرَّ السُّیُوفِ وَ الْأَسِنَّهِ» (نهج البلاغه، نامه۹) یعنی پیامبر(ص) از خودش مایه می‌گذاشت و خانواده‌اش را فدا می‌کرد، نه اینکه برای خودش و خانواده‌اش غنایم جمع کند.

یک سیاستمدار باید این‌طور باشد که هرگاه زمان «فداکاری» و «کم بُردن» شد، اهل‌بیت و نزدیک‌ترین کسان خودش را جلو بیاندازد و فدا کند؛ این فرد می‌شود سیاستمداری که در دل‌ها می‌نشیند و مردم به او اعتماد می‌کنند.

حالا از مردم شهرم می پرسیم کدام سیاستمدار یا مسئول این شهر اینگونه رفتار می کند؟

مسئولی که در برابر تبعیض سکوت می کند تا منافع خود را از دست ندهد این شخص شایستگی ریاست و مدیریت را دارد؟

به ما حق بدهید که از این مسئولین انتقاد کنیم چرا که وظیفه اصلی ما مسائل سیاسی و رفع محرومیت است.

انقلاب اسلامی نیز بر این اساس شکل گرفت.

تمام درگیری انبیاء الهی سر مسائل سیاسی بوده نه سر برگزاری کلاس اخلاق.

مساله، درگیر شدن پیامبران با قدرت طلبان است نه چیز دیگر

تا قدرت سیاسی دست انسان های سالم نباشد، معیشت و دیانت مردم اصلاح نخواهد شد.

قرآن می گوید علت بعثت انبیاء(ع) “درگیری با طاغوت” است اما بین ما مشهور شده است که “اخلاق” است.

کسانی هستند که می خواهند پیامبر(ص) را معلم اخلاق جلوه دهنده در حالی که ویژگی اصلی پیامبر (ص)، سیاستمداری بزرگ بود. در زمان ما تا یک روحانی از مسئول یا سازمانی انتقاد کرد به او می گویند وظیفه اصلی شما اخلاق است و سیاست را به اهلش واگذار کنید که پر واضح است که هدف از این حرفها منزوی کردن علما است ولی علمای دین به خوبی درک کرده اند که امروزه وظیفه اصلی آنها برخورد با سیاستمداران فاسدی است که می خواهند بدون دغدغه اهداف شوم خود را پیاده کنند.

لذا ما به عنوان طلاب و با الگوگیری از پیامبر اعظم (ص) تا اخر وظیفه خود می دانیم که مسئولین و سیاستمداران بی عرضه و فاسد چه بر سر منبر و چه در یادداشت های خود مبارزه کنیم و مانعی بر سر راه این آقایان باشیم
از حقّ فردی به راحتی می‌توان گذشت و چه بسا علامت حُسن خلق باشد، ولی از حقّ جامعه نباید به سادگی گذشت. بدترین بداخلاقی گذشتن از منافع جامعه است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
جمعی از روحانیون شهر