به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تنگستان نما، در تاریخ اسلام پر است از خیانت بزرگانش به خودش؛ این جمله ایست تاریخی از حضرت امام (ره)که در نامه ای سرگشاده به منتظری نوشته بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تنگستان نما،,در واقع هم چنین است و متاسفانه این خیانت به برهه ای مشخص از تاریخ تعلق ندارد، چرا که یک در حکومت اسلامی همیشه افرادی هستند که به ظاهر دم از اسلام و قوانین اسلامی می زنند در حالیکه در خفا خواستار ریشه کن شدنش هستند، چه بسیار بودند چنین کسانی که قصد و نیت شوم شان، برای مردم و جامعه اسلامی برملا شد و در طرف دیگر آن مردمی قرار دارند که بستگی به میزان بصیرت و آگاهی نسبت این افراد عکس العمل نشان می دهند.
,اگر مردم به درجه ای از این فهم رسیده باشند و بتوانند نفاق را تشخیص دهند، متعاقب آن اجر و مزد خود را خواهند گرفت و چه بسا از این طریق توانسته باشند آینده روشنی را برای خودشان رقم زده باشند.
,اما اگر مردم جامعه اسلامی از سر ترس یا اجبار و یا اینکه آنقدر به درجه ای درک اجتماعی نرسیده باشند، متاسفانه در تعیین و تبیین حق و باطل که دو رکن اساسی جهاد در اسلام را شامل می شوند، به بن بست بخورند و یا اینکه اشتباه کنند؛ آن موقع است که جامعه اسلامی گرفتار وقایع و رخدادهای ناموزونی می شود که متاسفانه می تواند تا سالیان سال عوارض آن دامن گیر جامعه بشود.
,در تاریخ اسلام هم شاهد چنین حوادثی هستیم بارزترین آن حادثه ی ماندگار عاشور است که مواجهه ی عینی حق و باطل را کاملا می توانیم در آن مشاهده کنیم.
,مصدایق برجسته ی نفاق و مروت، دینداری و بی دینی را میتوان به راحتی در جوامع اسلامی آن روز متصور بود هرچند اوضاع و احوال هر دوره و هر جامعه به تناسب عصر حال متعیر است، لکن این معرفت حقیقی است که به نجات مردم می آید و چه بسا تا اندازه ای این کمبود معرفت اکثریت جامعه را به مبازره با ولی الهی ترغیب بکند، که به نوبه ی خود می تواند آینده جامعه را دچار تزلزل بکند.علی ای حال در عصر عاشورا شخصیت شناخته شده ی امام حسین(ع) و شخصیت بزک شده ی یزید طوری برای اکثریت مردم تعریف شده بودند که در ذهنشان حق و باطل جایشان تغیر کرد و متعاقب آن وضعیتی پیش آمد که مردم زودتر از آنچه که فکرش را می کردند به پشیمانی افتادند و این پشیمانی طوری در اجتماع پدیدار شد که مظهر اصلی باطل از سراپرده ی نفاق سر بر آورد و یا به قول مقام معظم رهبری شمر بن ذی جوشن کسی بود که در جنگ صفین جانباز شد و تا مرز شهادت پیش رفت.
,اما در جریان کربلا این شخص هم به دلیل نداشتن بصیرت در زمره ی مردمان جاهل آن روزگار جای گرفت، بنابر این این بصیرت و روشنفکری به مسایل اجتماعی و سیاسی است که یک جامعه رامی تواند به سمت سعادت یا شقاوت به دست خود سوق دهد.
,فتنه ی 88 را باید سکوی پرتاب و عرصه ای سرنوشت ساز برای ملت ایران در تاریخ ثبت کنیم، وقایع سال 88 و به دنبال آن حماسه ی نه دی همگی بیانگر دو اصل مهم بودند؛ اول اینکه در هر نظام و حکومتی چه اسلامی و چه غیر اسلامی منافقان و متجاوزانی به حقوق ملت همیشه وجود دارند و در زمان معین آتش بیاران معرکه ای می شوند که ممکن است، تا آخر عمر باید تاوان بدهند. پس بر مردم و ملت است که خودشان را برای دفع چنین آشوبهایی آماده کنند و دوم هم آنکه؛ تجربه ی پس از فتنه و درس از تاریخ هم اصل بسیار مهم دیگری است.
,سال88 در واقع انقلاب را واکسینه از حوادث موهوم پس از آن کرد و از طرفی بصیرت و روشن بینی مردم را هم ارتقا داد.
,همیشه فتنه را نمی توان پیش بینی کرد چون عوامل پدید آورنده ی آن متغیر است، ولی در بسیاری از موارد هدف از ایجاد فتنه مشخص و معین نیست و در یک تنش نامعلوم بسیاری از مردم نا آگاه هم ممکن است تحریک بشوند، همانگونه که بسیاری به موجب همین شستشوهای مغزی بدون هیچ دلیل قانع کننده ای حمایتگر جریان فتنه شدند.
,]
ارسال دیدگاه