به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیعه نویس،خیر و شر، یا ذاتی و نفسی است یا نسبی و قیاسی؛ یعنی وجود بعضی از چیزها بدون ملاحظه غیر و با صرف نظر از سنجش با چیز دیگر، یا خیر است یا شر؛ مانند علم و جهل؛ اما بعضی چیزها با سنجش و مقایسه با غیر، خیر یا شرّ خواهند بود، به نحوی که اگر مقایسه در کار نباشد آن چیز شرّ نیست بلکه خیر است؛ مانند مار و عقرب و حیوانات درنده که در مقایسه با انسان و ضرری که به او یا حیوان دیگر وارد میسازند، شرّند و اگر بدون این مقایسه ملاحظه شوند وجودشان خیر است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیعه نویس,این تقسیم تنها نسبت به خیر، صحیح است؛ اما شرّ فقط نسبی و قیاسی است؛زیرا با تحلیل دقیق معلوم میشود هیچ موجودی شرّ ذاتی و مطلق نیست. آری، بعضی از عدمها نسبت به برخی از وجودها شرّند.
,ملاک خیر و شر
, ملاک خیر و شر,در داوری بین اینکه چه چیزی خیر است و کدام شرّ، نباید محور را انسان و سود و زیان او قرار داد. نباید گفت هر چه ملایم و سازگار با انسان است، خیر و هر چه ملایم با حال او نیست شر است؛ زیرا انسان نیز مهرهای از مهرههای جهان هستی است و از این جهت هیچ امتیازی بر موجودهای دیگر ندارد.
,حسنه و سیئه در قرآن. در قرآن کریم، گاه تعبیر «حسنه» و «حسنات» و «سیئه» و «سیئات» بر اعمال نیک و بد انسان اطلاق می شود؛ مانند (إنَّ الحَسنات یُذهبن السّیّئات)[۱]؛ خوبیها بدیها را از بین میبرد. در موارد فراوانی این گونه تعبیرها بر خیر و شر تکوینی اطلاق میگردد؛ (و بَلوناهم بالحسنات و السیئات لعلّهم یرجعون)[۱]؛ و آنان را به خوشیها و ناخوشیها آزمودیم، شاید باز گردند.
, (إنَّ الحَسنات یُذهبن السّیّئات), (و بَلوناهم بالحسنات و السیئات لعلّهم یرجعون),منبع :
,۱-سوره هود، آیه ۱۱۴٫
,۲-سوره اعراف، آیه ۱۶۸
]
ارسال دیدگاه