غفلت بزرگ از روستانشینان در همدان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صبح الوند، سفر نیکبخت به کبودراهنگ وسیع‌ترین شهرستان استان نیز از این ویژگی برخوردار بود و بازدیدهای میدانی و اظهارات مسئولان نکات پراهمیتی در آسیب‌شناسی این شهرستان گوشزد کرد.

کبودراهنگ به عنوان گسترده‌ترین دشت استان از دیرباز به محصولات کشاورزی و دامداری خود می‌بالیده و جمعیت 82 درصدی روستاییان این شهرستان از اهمیت تولیدات آن حکایت دارد. از این رو جایگاه کبودراهنگ به عنوان نگین استان در قطب کشاورزی غیرقابل انکار است اما آنچه دردآور و شگفت‌انگیز است بی‌توجهی و نبود برنامه برای استفاده حداکثری از این پتانسیل بالقوه بوده است.
هرچند کبودراهنگ هم مانند شهرستان‌های دیگر استان از بیکاری رنج می‌برد اما شدت این معضل تا جایی بوده که میل به مهاجرت در سال‌های اخیر زیاد شده و آن شده که بیکاری در این شهرستان هم دامنگیر شود.
اگر مهاجرت و بیکاری در مورد شهرستانی غیر از کبودراهنگ- مانند برخی شهرستان‌های استان- اتفاق می‌افتاد شاید جای تعجب و برافروختگی نداشت اما در باور نمی‌گنجد که دشتی که یکی از پایه‌های اقتصاد کشاورزی استان محسوب می‌شود و زمینه‌های تولید و رشد را دارد از مهاجرت و بیکاری بنالد.
وجود استعداد تولید در زمینه‌های کشاورزی، دام و طیور، صنایع دستی، فرش و پرورش گیاهان و از همه مهمتر طبیعت حاصلخیز، گویای آن است که در پدید آمدن معضل بیکاری و مهاجرت در این شهرستان یک غفلت و کم‌کاری آشکار در جریان بوده که مانع توسعه این منطقه شده است. هرچند این موانع در مورد شهرستان‌های دیگر نیز صدق می‌کند و کم نداریم روستاهایی که قطب تولید استان در برخی صنایع هستند.
غفلت در برنامه‌ریزی‌ها از نوع نگاه فرهنگی به روستانشینان در برهه‌ای از زمان موجب مهاجرت روستاییان به شهرها و در نتیجه حاشیه‌نشینی شد. از این دیدگاه، از سوی جماعت شهرنشین فرد روستایی در ظاهر فردی جا مانده از علم و مد روز تعریف شد که این یکی از عوامل تحریک مهاجرت روستانشینان به شهر بود. از سوی دیگر تمرکز امکانات در شهرها و دسترسی آسان به خدمات توجیه دیگر روستاییان برای مهاجرت به شهرها بوده که نقش مستقیم مسئولان و تصمیم‌گیران در بروز این ناعدالتی را نمی‌توان نادیده انگاشت. این در حالی است که علی‌رغم توسعه شهرها و امکانات متعدد در آن، نگاه متوازنی بر رشد و توسعه روستاها حاکم است؛ به طوری که یک مزرعه‌دار، کشاور یا دامدار اروپایی گاهی از یک شهرنشین از امکانات بیشتری برخوردار است و با امید و اطمینان به تولید می‌پردازد.
این دو عامل یعنی نگاه غلط فرهنگی به روستاییان و تمرکز امکانات در شهرها موجب شد تا در اغلب شهرستان‌ها مخصوصاً در استان همدان موج مهاجرت شدت بگیرد و خیال شهرنشینی، روستازادگان را از آب و نان بیندازد و آنها را روانه مشاغل کاذب کند که افزایش جرایم و آسیب‌های اجتماعی از عواقب این مهاجرت بود.
این در حالی بود که به عنوان نمونه هم‌اکنون فرشبافان هنرمند کبودراهنگی برای استان‌های دیگر شانه می‌زنند و به عبارت دیگر زحمت توسعه استان‌های دیگر بر دوش همدان افتاده است. آیا این از بی‌برنامگی و غفلت از داشته‌هایمان نبوده است؟!
این دست ناشکری‌ها، نعمت خدادادی را از کنعان می‌برد و به جای آن با خیال صنعتی شدن شهرها، بحران بیکاری و کم‌آبی پدید می‌آید که البته چه گوییم که "خود کرده را تدبیر نیست".
اکنون که در سفر استاندار به درستی اهمیت روستاییان و تولیدات روستایی گوشزد شده نباید فقط روی کاغذ بماند و اگر کمی سلیقه مدیریتی وجود داشته باشد کبودراهنگ می‌تواند به عنوان پایلوت فعالیت‌های کشاورزی در استان مطرح و سرمایه‌گذاری‌ها روی آن متمرکز شود. بی‌تعارف باید گفت اگر قرار است این استان راهی به سوی توسعه پیدا کند جز از مسیر تقویت بخش کشاورزی و محصولات وابسته از دل روستاها به آن نمی‌گذرد.

انتهای پیام/