صبر فقط به عشق دانش‌ آموزان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  کاشان اول، در ادامه پرونده مدارس حمایتی و اینکه دولت و مشخصاً آموزش و پرورش با این مدارس دقیقا از چه کسانی حمایت می‌کند، حرف‌های معلمی را می‌شنویم که از‌‌ همان ابتدا با این مدارس همکاری کرده است و به قول خودش فقط عشق به کار،، او را این‌گونه سرپا نگه داشته و مصرانه با وجود مخالفت‌های خانواده، هنوز ادامه می‌دهد.

دلخور است از سیستمی که نامش آموزش و پرورش است و در توجه به کسانی که به شغل انبیا مشغولند، آنچنان که شایسته است عمل نمی کند.

از ذکر نامش در مصاحبه پرهیز دارد و به شرط گمنام ماندن، حاضر به گفتگو می شود. شاید از تبعات ناگوار اظهارنظرهای صریح و صادقانه احتیاط می کند.

این معلم جوان در گفتگو با کاشان اول، مدارس حمایتی را مورد غفلت اداره آموزش و پرورش می‌داند و می‌گوید: درست است مدارس ما به اسم غیردولتی خوانده می‌شود، ولی در اصل زیر نظر دولت است. حتی مدیر این مدارس هم از نیروی استخدام شده و حقوق‌بگیر دولت است.
وی ضمن بیان رضایتمندی والدین از تحصیل فرزندانشان در مدارس حمایتی با توجه به معلمانی که دلسوزانه کار می‌کنند، به گلایه خانواده‌ها اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: دانش آموزان با امکانات بسیار کمی در این مدارس مواجه هستند و اگر جزوه یا کاغذی برایشان صرف شود، حتما پولش را از والدین دریافت می‌کنند. برای مثال مدیر دیروز گفت دیگر به بچه‌ها کاغذ ندهید؛ چون پول نداریم و از خیر امتحان اضافه و پیک بگذرید! در صورتی که بچه‌ها به این روش عادت کرده‌اند و واقعا پیشرفتشان با این شیوه‌ها دیده می‌شود. البته خانواده‌ها به شرط همین روال تدریس، به این کاستی‌ها راضی شده‌اند.

گلایه‌مندانه تأکید می کند: آیا این درست است که اول شروع سال تحصیلی از طرف آموزش و پرورش بیایند و تمامی امکانات را -چون اینجا به اسم غیر دولتی است- جمع کنند و حتی خودکار‌ها را نیز ببرند؟ به امید اینکه خود مؤسس بخرد!

این معلم با ابراز تاسف از سیستم نظارت آموزش و پرورش، آن را نا‌عادلانه‌ترین سیستم می‌خواند و ادامه می‌دهد: اکثر معلم‌های این نوع مدارس از سیستم و امکانات بسیار ناراضی هستند و حق اعتراض هم ندارند چون اداره می‌گوید «اگر نمی خواهی برو! نیرو داریم» در صورتی که دیده‌ایم از اصفهان حدود ۳۰ نفر نیروی حق التدریسی گرفته‌اند و به آن‌ها حقوق می‌دهند، در حالی که در این مدارس از معلمان کاشانی بیگاری می‌کشند و به آن‌ها وعدهٔ پول می‌دهند.

وی خاطر نشان می‌کند: ما در این عرصه نیروهای فعالی داریم ولی مدیریت نمی‌شوند.
این کارشناس می گوید: تا روز دوم مهر هم نمی‌دانستیم که آیا مشغول به کار می شویم یا نه؛ و مدام ما را با حرفهایی شبیه اینکه «قرار است نیرو بگیریم، دلتان را خوش نکنید»، و نیز «نیروی تربیت معلم در راه است» می‌ترساندند. از بازرسی شنیدم که نیروهای تربیت معلم احتیاج به کار عملی دارند نه فقط تئوری که در دانشگاه به آن‌ها یاد می‌دهند.

خانم معلم در ادامه با اشاره به اینکه ما حقوق یک یا دو میلیونی نمی‌خواهیم و به ما‌‌ همان حداقل را بدهند تا این انگیزه باقی بماند می‌افزاید: چطور وجدانشان قبول می‌کند ما را بدون حقوق و فقط به خاطر اینکه کار برایمان نیست اینطور وعده بدهند و بعد نیرو از اصفهان بیاورند که مبادا به نیروی کاشانی پول بدهند. از اول مهر تا کنون حقوقی دریافت نکرده‌ایم و حتی از سال قبل چند تن از دوستانم هنوز چند ماهی را پول طلب دارند.
وی با تاکید به اینکه یک بار هم از خود آموزش و پرورش برای نظارت نیامده‌اند، اشاره می‌کند: سیستم فقط برایمان بازرس می‌فرستد تا دل معلمان را خالی کند و اینکه گوشزد کند که ما از تربیت معلم می‌خواهیم نیرو بگیریم و یا می‌گویند سال آخر این طرح است دل خوش نکنید، چون مهر غیر دولتی خورده است.
این معلم مقطع ابتدایی ضمن اشاره به اینکه مؤسس فقط بیمه را؛ آن هم از جیب خودش رد می‌کند، خاطر نشان می‌کند: موسسان بیشتر خودشان مدارس غیر انتفاعی دارند و این مدارس را فقط اداره می‌کنند؛ چون می‌توانند مجوز بگیرند، ولی هنوز دولت هیچ پولی به موسس نداده است؛ حتی برای بیمه.
وی ادامه می‌دهد: با این وجود مؤسسانی را سراغ دارم که با فروختن ماشین یا خانه، مدارسشان را اداره می‌کنند، به امید روزی که دولت پولشان را بدهد که هنوز این اتفاق نیفتاده است.
معلم مدرسه ابتدایی می‌گوید: ضمنا از بچه‌ها به خاطر مسائل مالی حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ تومان هزینه گرفته شده که هنوز سال تمام نشده  کسری آوردیم؛ ولی والدین باز هم حاضرند پول بدهند تا بچه‌ها با معلم جوان دلسوز برخورد کنند تا یک معلم میانسال. چون نیروی جوان ما نه البته خیلی جوان؛‌‌ همان حدود ۳۰ سال سن با بچه‌ها با عشق کار می‌کنند. در عین حال به قول یک بازرس آموزش و پرورش، «امسال مفت‌ترین سال برای این سیستم است».
انتهای پیام/