به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زنان کویر ، با توجه به این که خانواده نهاد اصلی و بنیانی در هر جامعه‌ای است، چیزی که در حال حاضر در اجتماع ما توجه را جلب می‌کند این است که به دلیل مشغله‌های اعضای خانواده، اعم از مشغله‌های اقتصادی، یا مشغولیت به فضای مجازی یا مشکلات دیگر از این دست، امکان روبرو شدن آن‌ها با هم خیلی کم و ارتباط چهره به چهره افراد خانواده، حتی در محیطی که با همدیگرند، کمرنگ شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
انتهای پیام/
این در حالی است که به نظر می رسد آنچه که می‌تواند تحکیم‌بخش ارتباط خانوادگی، چه میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، باشد و وضعیت مناسب این نهاد را به آن بازگرداند توجه به گفتگو است. آن چه در حال حاضر می‌بینیم این است که گفتگو میان اعضای خانواده بسیار کم شده است.
,البته فراتر از این باید از این آسیب نیز سخن گفت که اصولاً فرهنگ گفتگو و گفتگوی صحیح آموخته نشده است. بسیاری از اوقات که ما اعضای خانواده‌ها را به گفتگو و صحبت با یکدیگر دعوت می‌کنیم، چه گفتگو میان همسران و چه میان والدین و فرزندان، پاسخی که دریافت می‌کنیم این است که ما حرف هم را نمی‌فهمیم و گفتگوهای ما به جر و بحث ختم می‌شود و ترجیح می‌دهیم که گفتگویی نباشد.
,,
میترا کامیابی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و مشاور خانواده در خصوص چگونگی ارتباط کلامی و نحوه ی گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل گفت: باید تلاش کرد تا بیشتر از آنکه صحبت کننده ی قدتمندی باشیم ، شنونده ی خوبی نمود کنیم.
,وی ادامه داد: باید علاقه مندی خود را نسبت به صحبت های طرف مقابل نشان دهیم و نباید میان کلام طرف مقابل پارازیت بفرستیم و صحبتش را قطع نکنیم.
,این مشاوره خانواده تاکید کرد: قدرت پایین تحمل و صبر افراد سبب می شود که تنها خودشان صحبت کنند و تمایلی به گوش سپردن نخواهند داد.
,کامیابی در خصوص مهارت گوش سپردن به صحبت های طرف مقابل، ابراز داشت: برای این که شنونده ی خوبی باشیم نباید قضاوتی عمل کنیم، در چنین شرایطی افراد اجازه نمی دهند تا صحبت های طرف مقابل تمام شود و سعی می کند تا آنچه را که در ذهن دارند ، به دنبال تکمیل جملات طرف مقابل بیان کنند.
,,
این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: سعی کنیم سوال طرف را با سوال جواب ندهیم بلکه به دنبال جواب باشیم ، مهارتی که در این زمینه می توان داشت این است که با تاییدهای مختلف مثلا تکان دادن سر و یا چشم، به طرف نشان دهیم که شنونده ی خوبی هستیم.
,,
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
این مشاور خانواده افزود:باید صحبت های طرف مقابل را پی گیری نماییم بدین معنی که وقتی صحبت های طرف مقابل تمام شد به او بگوییم " منظورت این بود؟" ، " آیا من برداشتم درست است؟" این موضوع نشان دهنده ی این است که در واقع شنونده ی خوبی هستیم و توجه کافی داریم در نتیجه طرف مقابل از صحبت کردن با ما لذت می برد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه