به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریز بیدار ، جامعه ما دچار یک بیماری خطرناک شده است که اگر درمان نشود می تواند کشنده باشد. این بیماری عبارت از بی مسئولیتی و فرار از مسئولیت های اجتماعی است که دامن مردم و مسئولین را توامان گرفته است. چه بسا به قاعده "الناس علی دین ملوکهم" ، چنین بیماری ای از دولتمردان به مردم منتقل شده باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریز بیدار ،,
مشخصه این بیماری، بی تفاوتی است. مبتلایان به این درد، در مواجهه با مسائل دردناک اجتماعی به سادگی از کنارش می گذرند و رسیدگی به آن را به دیگران و در راسش به حاکمیت محول می کنند:
با مشاهده صحنه جان دادن یکی، دوربین به دست می گیرند و نجات حادثه دیده را به اورژانس می سپارند.
با دیدن عکس کارتن خواب ها، مرارت آنها را به بی عرضگی خودشان حواله می دهند و... . این مرض در میان گروه های سیاسی بغرنج تر و پیشرفته تر است.
آنچه که این چند روزه در ماجرای گورخواب ها رخ داد از این دسته است. یکی بهانه خوبی به دست آورده تا دولت فعلی را مشت و مال دهد و دیگری گورهای شهریار را علم کرده تا به شهردار تهران کنایه بزند و دیگری طعنه می زتد که اگر من و گروهم بر مسند قدرت بودیم، چنین نمی شد. در این میان، آنچه فراموش شده، کرامت به یغما رفته ی آن بی نوایی است که به چنین خفتی دچار شده است.
اگر کمی صداقت و دلسوزی چاشنی این اظهارنظرها می شد، امروز خیلی از این آسیبهای اجتماعی ریشه کن شده بود.
صدور حواله رسیدگی از مردم به مسئولین و از مسئولین به یکدیگر ننگی است که در قیامت دامن خیلی ها و حتی نگارنده را خواهد گرفت چرا که این اظهار نظر در گرمای خانه نیز مصداقی از این بیماری است.
مسائلی از این قبیل، دردشناسی می خواهد و مسئولیت شناسی. در چنین حالتی نه مردم معطل دولت می مانند و نه دولت معطل مردم، گرچه گناه دولتمردان بی تفاوت، به مراتب سنگین تر از مردمان بی برگ و بار است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه